De paasperiode is een tijd van nieuw leven en hoop. De natuur bloeit weer op, tal van kinderen doen hun communie … Maar tezelfdertijd valt er voor duizenden kinderen op dit moment niets te vieren. Oorlog, armoede en honger eisen hun tol. De crisissituatie in Europa is voelbaar tot in de uiterste hoeken van de wereld. Ook in Latijns-Amerika hebben families het alsmaar moeilijker om de eindjes aan elkaar te knopen door de torenhoge energieprijzen. 

Daarom proberen we met Pasen er iets plezierigs en hoopvol van te maken voor de kinderen. Er is een hele traditie aan activiteiten die we in de kinderdorpen organiseren. Lees hieronder wat de kinderen tijdens de paasperiode allemaal doen.

Palmzondag

We vieren Palmzondag met een ochtendmis en een processie, en spelen de intocht van Jezus in Jeruzalem na.

Witte donderdag en goede vrijdag

Er zijn ook misvieringen op Witte Donderdag (Jueves Santo), met de traditionele voetwassingceremonie, en op Goede Vrijdag (Viernes Santo).

Op Jueves Santo ontvangen veel kinderen hun eerste communie en wordt het passieverhaal nagespeeld.

Stille Zaterdag

Op Stille Zaterdag (Sábado de Gloria) gedenken velen hun doop. Bij NPH in Mexico doen ze dit bijvoorbeeld met grote waterspelen.

Paaszondag

Paaszondag (Domingo Pascua) is het hoogtepunt van de festiviteiten van de Heilige Week.

De kinderen staan vroeg op voor de zonsopgangsmis, krijgen een ontbijt en gaan dan op zoek naar paaseieren.

Kerstmis wordt wereldwijd gevierd, maar hoe doen onze kinderen dat in Bolivia, Mexico en Haïti?

Bolivia

Bij NPH Bolivia vieren kinderen Kerst met een piñata-wedstrijd. Een piñata is een felgekleurde figuur, meestal
gemaakt van papier-maché, die gevuld is met snoepjes en verrassingen.

Mexico

Bij NPH Mexico staat de Nacimiento (kerststal) buiten in de tuin bij de kapel met al zijn figuren. De Drie Wijzen worden op 16 december aan het ene uiteinde van de tuin geplaatst, weg van de andere figuren en dag na dag dichterbij gezet, tot 6 januari. Het Kindje Jezus wordt er op 24 december bijgeplaatst. Vanaf 16 december worden elke dag Posadas (herberg) gevierd. De kinderen verkleden zich als Jozef en Maria, de herders, de Drie Koningen, enz. Ze gaan van huis tot huis om onderdak te vragen, wat hun steeds wordt geweigerd, totdat zij uiteindelijk welkom worden geheten bij de stal, zoals Jozef en Maria.

Haïti

In Haïti vieren kinderen Kerstmis door gepoetste schoenen gevuld met stro onder de kerstboom te leggen voor de kerstman. Die ruilt dan het stro voor kleine verrassingen.

Rance is een 10-jarig jongetje uit Peru dat nooit een stabiele, warme thuissituatie kende. Tal van negatieve gebeurtenissen zorgden voor onveiligheid, verwaarlozing en allerlei omzwervingen. Tot hij gelukkig bij NPH Peru terecht kon.

Rance is geboren en opgegroeid in Huánuco, een stadje in het midden van Peru, in een gevaarlijke buurt waar hij vaak schoten hoorde en geweld op straat zag. Maar ook bij hem thuis was het onveilig.

Hij komt uit een gebroken gezin dat werd gekenmerkt door het gewelddadige gedrag van zijn alcoholverslaafde vader. De huiselijke terreur zorgde voor een moeilijke thuissituatie en veel armoede, verwaarlozing en slechte leefomstandigheden voor hem. Zo ging hij niet naar school omdat hij voor zijn broertje Marlon moest zorgen! Kerst vieren was uiteraard onvoorstelbaar.

Tot hij 5 jaar oud was, woonde Rance nog bij zijn ouders. Maar daarna verhuisden hij en Marlon naar diverse andere plaatsen en niet altijd met een positief resultaat. Zo zaten de twee broertjes in een adoptietraject dat slecht afliep. Uiteindelijk kwamen ze in februari 2021 vanuit Lima bij het kinderdorp NPH Peru terecht. Naar eigen zeggen voelde hij zich nog nergens zo kalm, veilig en gelukkig als bij NPH.

Hij kon tot nu toe nog nooit de magie van Kerstmis beleven, maar voelt dat deze kerst onvergetelijk en anders zal zijn. Wat hij wil vragen aan de Kerstman? “Dat ik veel langer bij NPH Peru kan blijven, samen met mijn broertje!”

Dat Rance eindelijk van Kerstmis kan genieten zoals elk kind verdient, maakt dit verhaal zonder meer magisch. En om zulke verhalen werkelijkheid te laten worden, hebben we de steun van onze donateurs hard nodig. Alleen zo kunnen
we nog meer kinderen zoals Rance hoop geven op een betere toekomst.

Ondanks de goedkeuring in 1989 door de Verenigde Naties van het Internationaal Verdrag inzake de rechten van het kind, worden deze rechten in vele landen niet geëerbiedigd. En straatkinderen lopen de meeste kans dat hun rechten worden geschonden. Volgens UNICEF leven ongeveer 120 miljoen kinderen in de wereld op straat, waarvan 60 miljoen in Zuid-Amerika.

Wie zijn deze straatkinderen?

60 miljoen kinderen leven in extreme armoede in Latijns-Amerika. Deze kinderen leven op het vuilnisbelt, in stations of onder bruggen in grote steden. Zonder enige vorm van bescherming en basisonderwijs is de toekomst van straatkinderen uitzichtloos en is hun levenskwaliteit slecht. Zij hebben vaak meervoudige trauma’s en hun toekomstperspectief is een leven in armoede.

Waarom leven deze kinderen op straat?

Het fenomeen van straatkinderen heeft vele oorzaken. De combinatie van zowel familiale, economische, sociale als politieke factoren speelt een belangrijke rol in hun situatie. Het is vaak heel moeilijk om slechts één specifieke oorzaak aan te duiden: zij zijn specifiek voor elk kind en kunnen met de tijd veranderen. Armoede speelt echter een belangrijke rol. Sociale factoren zoals familie, mishandeling of verwaarlozing thuis of in de gemeenschap liggen ook vaak aan de basis van hun vertrek naar de straat. Andere aanleiding zijn natuurrampen, oorlogen, enz.

Een kwetsbare situatie voor straatkinderen

Straatkinderen bevinden zich in een kwetsbare situatie omdat er geen volwassene is die voor hen zorgt, zij geen adequaat onderdak hebben of bij de geboorte niet zijn geregistreerd. Zij leven in een omgeving die over het algemeen als gevaarlijk wordt omschreven. Zij worden blootgesteld aan een groot aantal risico’s: drugs, seksueel en/of lichamelijk misbruik, uitbuiting, bendelidmaatschap, honger, ziekte en een afnemende geestelijke gezondheid. Naast de stigmatisering en sociale uitsluiting waarmee zij worden geconfronteerd, hebben zij vaak te maken met een discriminerend rechtssysteem dat misbruik maakt van hun kwetsbaarheid om hen te criminaliseren. Aldus worden veel van de rechten van straatkinderen geschonden.

Kinderbescherming bij NPH Belgium

Net zoals in een familie geven wij de meest kwetsbare kinderen een warme en veilige thuis. We bieden hen medische zorg, gezonde voeding en kwalitatief onderwijs, zowel in onze kinderdorpen als in de arme gemeenschappen.

Jongens en meisjes groeien veilig op in onze kinderdorpen. Ze weten dat ze er niet weggestuurd worden, noch gescheiden worden van hun broers en zussen. Wij zijn ervan overtuigd dat liefde en veiligheid onze kinderen de mogelijkheid bieden om zich voor te bereiden op de wereld van morgen.

Zie hier wat onze kinderen te zeggen hebben op de internationale dag van de rechten van het kind:

Van de straat naar een liefdevolle thuis: dat is het geluk van Manuel

Het verhaal van Manuel is helaas niet zo anders dan dat van de vele kinderen die in de grote steden van Midden- en Zuid-Amerika wonen.

Manuel heeft vijf broers en zussen. Hij was 8 jaar oud toen hij en zijn oudere broer Gabriel op straat werden gezet. Ze werden beiden door hun stiefvader het huis uitgezet zodat er minder monden gevoed moesten worden. Hij vond dat ze oud genoeg waren om voor zichzelf te zorgen. Manuel komt uit een zeer arm gezin dat in één van de sloppenwijk van San Pedro Sula (Honduras) woont. Dit is de dodelijkste stad ter wereld.

Na een paar moeilijke maanden op straat, werd Manuel door de politie gevonden in een gevaarlijke buurt van de stad. Manuel werd in een publiek opvangcentrum geplaatst, dat sterk op een gevangenis leek. Toen de staat in 2015 besloot om al haar weeshuizen en opvangcentra te sluiten en de kinderen aan meer geschikte partners toe te vertrouwen, kwam Manuel in ons kinderdorp in Honduras wonen.

Hij was gelukkig in onze kinderdorp, maar zijn hart bloedde nog steeds voor zijn andere broers en zussen. Daarom heeft NPH Belgium er alles aan gedaan om via ons ‘one family’ programma, Manuel te verenigen met zijn broertjes en zussen. Nu woont hij met een familielid in het noorden van het land en ontvangt een studiebeurs van ons zodat hij zijn school kan afmaken.

Leven bij NPH Belgium is het recht hebben om kind te zijn!

In onze kinderdorp heeft Manuel een veilige, zorgzame, liefdevolle, en luisterende omgeving gevonden. Sinds zijn aankomst heeft hij toegang gehad tot alles wat hij nodig had voor zijn groei en ontwikkeling: onderwijs en het recht op een familie. NPH Belgium wilt dus de meest elementaire rechten van Manuel en van ieder kind opeisen.