Honorio slachtoffer van schietpartij

Toen Honorio in juli 2019 werd opgevangen bij NPH Guatemala, was hij elf jaar en zat hij in een rolstoel. Hij kwam uit een zeer arm gezin en maakte zoals veel kinderen in Latijns-Amerika op jonge leeftijd al heel wat geweld en misbruik mee. Het noodlot sloeg toe toen hij op straat per ongeluk ten midden van een bendegevecht terechtkwam …

In het midden van de schietpartij

Honorio werd geraakt door twee geweerkogels. Eén kogel belandde zijn schedel en één in zijn rechterarm en -schouder. Gelukkig kon hij geopereerd worden in een ziekenhuis Guatemala-Stad en overleefde hij het. Toch waren de gevolgen dramatisch: hij kon aanvankelijk niet meer lopen en zijn rechterarm niet meer bewegen.

Zijn toestand verbeterd

Dankzij de intensieve kinesitherapie en de speciale verzorging die hij in ons kinderdorp krijgt, boekt hij grote voorruitgang. Zijn toestand verbeterd gestaag en momenteel kan hij meer zelfstandig bewegen. Hij houdt al zijn evenwicht op één voet en kan zonder hulp staan. Zijn rechter arm kan hij nauwelijks bewegen, maar hij probeert hem toch zoveel mogelijk te gebruiken. Er is nog een lange weg te gaan, maar er is hoop. Waar hij het eerste half jaar in de kliniek van NPH verbleef, woont hij nu in het woonhuis van de jongens.

Honorio heeft de afgelopen jaren echt afgezien. Maar hij geeft de moed niet op! Wanneer hij 18 jaar is, zal hij een operatie kunnen ondergaan om zijn schedel terug te sluiten. Die heeft nog een zacht deel als gevolg is van de spoedoperatie na de schietpartij.

Medische hulp bij NPH

Door zijn verblijf bij NPH heeft Honorio wel toegang tot de medische hulp die hij nodig heeft, maar zonder onze donateurs zou dit onmogelijk zijn. Hij zal nog jaren medische ondersteuning in de vorm van kinesitherapie en psychologische begeleiding moeten krijgen.

Uw trouwe hulp is daarom van onschatbare waarde…

Samen Pasen vieren in onze kinderdorpen in Latijns-Amerika

De paasperiode is een tijd van nieuw leven en hoop. De natuur bloeit weer op, tal van kinderen doen hun communie … Maar tezelfdertijd valt er voor duizenden kinderen op dit moment niets te vieren. Oorlog, armoede en honger eisen hun tol. De crisissituatie in Europa is voelbaar tot in de uiterste hoeken van de wereld. Ook in Latijns-Amerika hebben families het alsmaar moeilijker om de eindjes aan elkaar te knopen door de torenhoge energieprijzen. 

Daarom proberen we met Pasen er iets plezierigs en hoopvol van te maken voor de kinderen. Er is een hele traditie aan activiteiten die we in de kinderdorpen organiseren. Lees hieronder wat de kinderen tijdens de paasperiode allemaal doen.

Palmzondag

We vieren Palmzondag met een ochtendmis en een processie, en spelen de intocht van Jezus in Jeruzalem na.

Witte donderdag en goede vrijdag

Er zijn ook misvieringen op Witte Donderdag (Jueves Santo), met de traditionele voetwassingceremonie, en op Goede Vrijdag (Viernes Santo).

Op Jueves Santo ontvangen veel kinderen hun eerste communie en wordt het passieverhaal nagespeeld.

Stille Zaterdag

Op Stille Zaterdag (Sábado de Gloria) gedenken velen hun doop. Bij NPH in Mexico doen ze dit bijvoorbeeld met grote waterspelen.

Paaszondag

Paaszondag (Domingo Pascua) is het hoogtepunt van de festiviteiten van de Heilige Week.

De kinderen staan vroeg op voor de zonsopgangsmis, krijgen een ontbijt en gaan dan op zoek naar paaseieren.

Daphnee: ‘NPH opende mijn ogen én mijn wereld’

Daphnee groeide op in een landelijk stadje in Guatemala, vlakbij de Acatenango-vulkaan. Daphnee is de oudste van vier en woonde samen met haar ouders en haar oma. Ze leefden volgens de Maya-tradities en spraken enkel de Kaqchikel-taal. In de streek leeft meer dan 67% in armoede en bijna 15% zelfs in extreme armoede.

Niet naar school

De familie van Daphnee had een piepklein huisje, de muren waren van hout en gips en lekkende zinken platen vormden het dak. Er was niet altijd elektriciteit en geregeld ook geen water. Daphnee hielp haar vader op het veld, zorgde met haar mama voor hun kippen, vee en paarden, sprokkelde brandhout en hielp met koken en schoonmaken. Op het land werken was haar opleiding, en ze kende niets anders. ‘Naar school gingen we niet, onze ouders hadden ons nodig om geld te verdienen.’ Er is dan ook zeer weinig werk in Acatenango, de meesten zijn actief in de landbouw. Dat verdient slecht en als de huur is betaald, hebben veel ouders moeite om hun kroost te voeden.

NPH vangt ze op

In september 2011 waren hun ouders de voogdij over hun kinderen kwijt vanwege de slechte leefomstandigheden en het gebrek aan adequate ondersteuning voor Hilario, de kleine broer van Daphnee. Die was toen twee jaar oud en leed aan ernstige ondervoeding. Dat veroorzaakte mentale achterstand en een slechte groei, iets wat hem vandaag nog steeds treft.

Daphnee en haar broers en zus werden toen bij NPH Guatemala opgevangen. Die zou hen de nodige medische en psychologische hulp en onderwijs bieden.

Een toekomst

Tot ze 9 was, sprak Daphnee geen Spaans. Nu is ze 19 en met succes afgestudeerd. Daphnee leerde de waarde van voedsel en dat het hard werken is om het te krijgen, maar dankzij NPH was ze in staat om naar school te gaan. Zonder de hulp van onze donateurs, zou ze geen echte vooruitzichten hebben gehad. NPH helpt kinderen van het platteland via onderwijs en het creëren van toekomstige
kansen. ‘NPH opende een nieuwe wereld voor mij.’

Susy: van kansarm naar kansrijk

Elke ochtend om 8 uur komt Susy naar onze school om met veel plezier haar lessen te volgen. Susy woont niet in ons kinderdorp Casa Sagrada in El Salvador. Toch is zij van harte welkom, omdat zij meedoet aan ons dagopvangprogramma: onderwijs, gezondheidszorg en een voedzame maaltijd voor kinderen uit de allerarmste, naburige gezinnen.

Susy met haar familie

Op school werd ondervoeding ontdekt

Haar thuissituatie is moeilijk door de armoede van het gezin. Op de eerste schooldag bleek dat Susy aan ondervoeding leed. Haar hardwerkende ouders hebben geen geld om haar naar school te laten gaan en aan haar basisbehoeften te voldoen. Zij zijn heel dankbaar voor de kansen die hun dochter nu krijgt.

Susy geniet van haar schoolopleiding

Susy geniet er zichtbaar van om op school te zijn. Ze is slim en haalt goede cijfers. Vol overgave stort ze zich op haar schoolopleiding, omdat ze weet dat het belangrijk is voor haar toekomst. De school zorgt er niet alleen voor dat Susy les krijgt, maar waakt ook over haar gezondheid. Elke schooldag staat er een gezonde, voedzame maaltijd voor haar klaar. Naar school gaan heeft Susy’s leven veranderd.

Wat werd er gerealiseerd in 2021?

Het afgelopen jaar 2021 was voor veel mensen een moeilijke last om te dragen. Zowel hier bij ons, als in de rest van de wereld, moesten heel wat ongelukkigen zware tegenslagen verwerken. In Latijns-Amerika en Haïti nam de bestaande problematiek van armoede, honger, instabiliteit en geweld zelfs ronduit dramatische proporties aan. Door de aanhoudende COVID-19 crisis werd de negatieve spiraal alleen maar sterker.

Toch is er voor hen hoop! Dankzij de giften van onze donateurs konden we het voorbije jaar écht ondersteuning bieden aan vele hulpeloze kinderen.

Bolivia

Er werd een pad naar school aangelegd en we installeerden met succes een waterzuiveringssysteem voor gezond en veilig water.

Haïti

We boden veel ondersteuning aan wie getroffen werd door de aardbeving. Onze teams konden 21 opvangplaatsen bouwen, waaronder twee scholen. 10 gezinnen die op moeilijk bereikbare plaatsen woonden, gaven we financiële hulp en materialen voor de heropbouw van hun huis. Bijna 450 gezinnen hielpen we met voedsel en drinkwaterpakketten.

Dominicaanse Republiek

Op 4 november huldigden we het eerste deel van het One World Surgery Outpatient Center in, naast het kinderdorp. Daar helpen we de meest kwetsbare families met dringende medische noden van de nabijgelegen gemeenschappen.

Honduras

We hielpen meer dan 2.000 door storm getroffen families, bouwden 11 nieuwe huizen en openden een opvanghuis voor 20 kinderen van alleenstaande ouders. Tot slot kregen we er 12 vrijwilligers bij en richtten we een aangepaste ruimte voor gehandicapte kinderen in.

Nicaragua

We zorgden ervoor dat kinderen en jongeren lessen, workshops en fysiotherapie in een veilige omgeving konden volgen en gaven hen een snack, lunch, schoolvervoer en medische hulp als dat nodig was. In totaal waren 253 leerlingen ingeschreven en studeerden 48 af.

Peru

We hielpen een tweede gezin met ons One Family-programma. Marcelino, 7 jaar, verliet ons NPH huis om te re-integreren met zijn moeder.

Kersttradities in Latijns-Amerika

Kerstmis wordt wereldwijd gevierd, maar hoe doen onze kinderen dat in Bolivia, Mexico en Haïti?

Bolivia

Bij NPH Bolivia vieren kinderen Kerst met een piñata-wedstrijd. Een piñata is een felgekleurde figuur, meestal
gemaakt van papier-maché, die gevuld is met snoepjes en verrassingen.

Mexico

Bij NPH Mexico staat de Nacimiento (kerststal) buiten in de tuin bij de kapel met al zijn figuren. De Drie Wijzen worden op 16 december aan het ene uiteinde van de tuin geplaatst, weg van de andere figuren en dag na dag dichterbij gezet, tot 6 januari. Het Kindje Jezus wordt er op 24 december bijgeplaatst. Vanaf 16 december worden elke dag Posadas (herberg) gevierd. De kinderen verkleden zich als Jozef en Maria, de herders, de Drie Koningen, enz. Ze gaan van huis tot huis om onderdak te vragen, wat hun steeds wordt geweigerd, totdat zij uiteindelijk welkom worden geheten bij de stal, zoals Jozef en Maria.

Haïti

In Haïti vieren kinderen Kerstmis door gepoetste schoenen gevuld met stro onder de kerstboom te leggen voor de kerstman. Die ruilt dan het stro voor kleine verrassingen.

Kunnen zijn wie je bent, daar staat Chicas Poderosas (Krachtige Meisjes) voor!

“Wat ik het leukste vind van mijn deelname aan Chicas Poderosas is dat ik veel over mezelf leer. Hier kan ik mij uiten en dat geeft me een heel goed gevoel!” – Valeria in Guatemala

Enkele jaren geleden startten we voor meisjes in Bolivia, Guatemala, Honduras en Mexico, het programma: ‘Chicas Poderosas’, dat ‘Krachtige Meisjes’ betekent. En dat zegt precies waar we naar streven: meisjes, tussen 10 en 24 jaar, in een machistische cultuur te steunen en te leren om in hun kracht te staan, hun potentieel ten volle te benutten en voor hun rechten op te komen. Dat doen we onder meer door discussies, workshops en excursies te organiseren.

Gevaar voor jonge meisjes en vrouwen in Latijns-Amerika

In de landen waar we actief zijn lopen jonge meisjes en vrouwen voortdurend gevaar. Velen worden gediscrimineerd, achtergesteld, misbruikt of zelfs vermoord. Ze kunnen zichzelf niet zijn en hebben vaak het gevoel minderwaardig te zijn.

Een gevoel van minderwaardigheid en niet verwerkte trauma’s worden overgedragen op hun dochters. Dit kan een negatieve invloed hebben op de dochter die het gedrag aanleert en het weer doorgeeft aan haar kinderen.

Machistische structuren en institutionele tekortkomingen

De basis voor gender gerelateerd geweld wordt gevormd door machistische structuren, maar ook door institutionele tekortkomingen.

De cijfers in de landen waar we werken liegen er niet om:

Ook in onze kinderdorpen horen we ook van de kinderen die naar onze scholen gaan of bij ons wonen over de vooroordelen die er heersen binnen hun eigen gezin tegenover meisjes.

Zoals Marta, die sinds 2015 deelneemt aan het Chicas Poderosas programma in Mexico, zegt: “Ik hoor vaak dat jongens nuttiger zijn dan meisjes, of dat ik als vrouw geen mannenwerk kan doen”.

Volgens haar is het programma een kans om aan zichzelf te werken en te leren. “Ik heb veel dingen over mezelf en mijn omgeving geleerd die ik niet wist” zegt ze met een glimlach.

Marta wil landbouwkundig ingenieur worden

Ons doel: meisjes zoals Marta helpen

Met het “Chicas Poderosas” programma willen we meisjes zoals Marta helpen.

Dit doen we door ons, samen met de meisjes en adolescenten, te richten op de ontwikkeling van hun ‘innerlijk kompas’; een positief zelfbeeld te ontwikkelen, hun zelfkennis, zelfvertrouwen en veerkracht te vergroten, alsook hun socio-emotionele ontwikkeling en relationele vaardigheden te bevorderen.

De omstandigheden waaronder het programma moet functioneren zijn echter uitdagend. Slecht uitgeruste lokalen, te weinig leermiddelen en onvoldoende fondsen voor excursies, bemoeilijken een goede werking van het programma voor de programmacoördinator en de meisjes.

Kunnen zijn wie je bent!

Zoals u merkt, staat persoonsgebonden ontwikkeling centraal in het programma Chicas Poderosas, met veel aandacht voor het opbouwen van zelfvertrouwen, zelfkennis en zelfbeeld.

Het is belangrijk om een ruimte te creëren waarin elk meisje en adolescent het gevoel heeft dat ze vrij is om zich te uiten en zichzelf te kunnen zijn.

Ons streven is meisjes en adolescenten te leren ‘hun mannetje te staan’ in de maatschappij. Zelfstandige en zelfverzekerde vrouwen, die hun plaats opeisen in de maatschappij en durven te zijn wie ze willen zijn, zullen een positief domino-effect hebben op de volgende generaties.

De impact van het programma Chicas Poderosas op deze meisjes is groot. In Guatemala, bijvoorbeeld, merken de begeleidende psychologen dat de deelnemende meisjes zekerder zijn van zichzelf en nadenken over hun professionele toekomst. Ook de cijfers onderschrijven dit: van de 30 meisjes die momenteel meedoen aan het programma in het kinderdorp, zijn 16 meisjes al naar de universiteit gegaan en 10 andere meisjes staan op het punt om zich in te schrijven.

Geef hun vleugels

Wordt ambassadeur van deze meisjes en geef hun vleugels! Ons project in Guatemala werd door de Warmste Week gekozen! Zie hoe u ons kunt helpen op hun website.

Rance: van moederziel alleen naar hoop

Rance is een 10-jarig jongetje uit Peru dat nooit een stabiele, warme thuissituatie kende. Tal van negatieve gebeurtenissen zorgden voor onveiligheid, verwaarlozing en allerlei omzwervingen. Tot hij gelukkig bij NPH Peru terecht kon.

Rance is geboren en opgegroeid in Huánuco, een stadje in het midden van Peru, in een gevaarlijke buurt waar hij vaak schoten hoorde en geweld op straat zag. Maar ook bij hem thuis was het onveilig.

Hij komt uit een gebroken gezin dat werd gekenmerkt door het gewelddadige gedrag van zijn alcoholverslaafde vader. De huiselijke terreur zorgde voor een moeilijke thuissituatie en veel armoede, verwaarlozing en slechte leefomstandigheden voor hem. Zo ging hij niet naar school omdat hij voor zijn broertje Marlon moest zorgen! Kerst vieren was uiteraard onvoorstelbaar.

Tot hij 5 jaar oud was, woonde Rance nog bij zijn ouders. Maar daarna verhuisden hij en Marlon naar diverse andere plaatsen en niet altijd met een positief resultaat. Zo zaten de twee broertjes in een adoptietraject dat slecht afliep. Uiteindelijk kwamen ze in februari 2021 vanuit Lima bij het kinderdorp NPH Peru terecht. Naar eigen zeggen voelde hij zich nog nergens zo kalm, veilig en gelukkig als bij NPH.

Hij kon tot nu toe nog nooit de magie van Kerstmis beleven, maar voelt dat deze kerst onvergetelijk en anders zal zijn. Wat hij wil vragen aan de Kerstman? “Dat ik veel langer bij NPH Peru kan blijven, samen met mijn broertje!”

Dat Rance eindelijk van Kerstmis kan genieten zoals elk kind verdient, maakt dit verhaal zonder meer magisch. En om zulke verhalen werkelijkheid te laten worden, hebben we de steun van onze donateurs hard nodig. Alleen zo kunnen
we nog meer kinderen zoals Rance hoop geven op een betere toekomst.

Chicas poderosas en Hombres de honor

Elk jaar is het op 11 oktober Wereldmeisjesdag en wordt er stilgestaan bij de rechten en vrijheden van meisjes.

Chicas poderosas

Bij NPH hechten we veel belang aan de rechten van alle kinderen. Daarom startten we enkele jaren geleden voor meisjes een apart programma: ‘Chicas Poderosas’, wat ‘krachtige meisjes’ betekent. En dat is precies het doel: hen steunen en in staat stellen hun potentieel ten volle te benutten en voor hun rechten op te komen. Dat doen we onder meer door discussies, workshops en excursies.

Girls throwing flowers in the air
Hombres de Honor

NPH Honduras startte met een vergelijkbaar programma voor jongens, ‘Hombres de Honor’, ‘mannen van eer’. Het doel is om hen een veilige ruimte te bieden waar ze zich kunnen uiten, openlijk kunnen praten over hun ervaringen en kunnen bijleren over onderwerpen die hen aangaan.

Straatkinderen: zij hebben ook rechten

Ondanks de goedkeuring in 1989 door de Verenigde Naties van het Internationaal Verdrag inzake de rechten van het kind, worden deze rechten in vele landen niet geëerbiedigd. En straatkinderen lopen de meeste kans dat hun rechten worden geschonden. Volgens UNICEF leven ongeveer 120 miljoen kinderen in de wereld op straat, waarvan 60 miljoen in Zuid-Amerika.

Wie zijn deze straatkinderen?

60 miljoen kinderen leven in extreme armoede in Latijns-Amerika. Deze kinderen leven op het vuilnisbelt, in stations of onder bruggen in grote steden. Zonder enige vorm van bescherming en basisonderwijs is de toekomst van straatkinderen uitzichtloos en is hun levenskwaliteit slecht. Zij hebben vaak meervoudige trauma’s en hun toekomstperspectief is een leven in armoede.

Waarom leven deze kinderen op straat?

Het fenomeen van straatkinderen heeft vele oorzaken. De combinatie van zowel familiale, economische, sociale als politieke factoren speelt een belangrijke rol in hun situatie. Het is vaak heel moeilijk om slechts één specifieke oorzaak aan te duiden: zij zijn specifiek voor elk kind en kunnen met de tijd veranderen. Armoede speelt echter een belangrijke rol. Sociale factoren zoals familie, mishandeling of verwaarlozing thuis of in de gemeenschap liggen ook vaak aan de basis van hun vertrek naar de straat. Andere aanleiding zijn natuurrampen, oorlogen, enz.

Een kwetsbare situatie voor straatkinderen

Straatkinderen bevinden zich in een kwetsbare situatie omdat er geen volwassene is die voor hen zorgt, zij geen adequaat onderdak hebben of bij de geboorte niet zijn geregistreerd. Zij leven in een omgeving die over het algemeen als gevaarlijk wordt omschreven. Zij worden blootgesteld aan een groot aantal risico’s: drugs, seksueel en/of lichamelijk misbruik, uitbuiting, bendelidmaatschap, honger, ziekte en een afnemende geestelijke gezondheid. Naast de stigmatisering en sociale uitsluiting waarmee zij worden geconfronteerd, hebben zij vaak te maken met een discriminerend rechtssysteem dat misbruik maakt van hun kwetsbaarheid om hen te criminaliseren. Aldus worden veel van de rechten van straatkinderen geschonden.

“De Staten die partij zijn, erkennen het recht van ieder kind op een levensstandaard die toereikend is voor de lichamelijke, geestelijke, intellectuele, zedelijke en maatschappelijke ontwikkeling van het kind.”

Artikel 27 van het Internationaal Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind

Kinderbescherming bij Onze Kleine Weeskinderen

Net zoals in een familie geven wij de meest kwetsbare kinderen een warme en veilige thuis. We bieden hen medische zorg, gezonde voeding en kwalitatief onderwijs, zowel in onze kinderdorpen als in de arme gemeenschappen.

Jongens en meisjes groeien veilig op in onze kinderdorpen. Ze weten dat ze er niet weggestuurd worden, noch gescheiden worden van hun broers en zussen. Wij zijn ervan overtuigd dat liefde en veiligheid onze kinderen de mogelijkheid bieden om zich voor te bereiden op de wereld van morgen.

Zie hier wat onze kinderen te zeggen hebben op de internationale dag van de rechten van het kind:

HONDURAS – Na een paar maanden op straat werd Manuel in onze kinderdorp opgevangen.

Van de straat naar een liefdevolle thuis: dat is het geluk van Manuel

Het verhaal van Manuel is helaas niet zo anders dan dat van de vele kinderen die in de grote steden van Midden- en Zuid-Amerika wonen.

Manuel heeft vijf broers en zussen. Hij was 8 jaar oud toen hij en zijn oudere broer Gabriel op straat werden gezet. Ze werden beiden door hun stiefvader het huis uitgezet zodat er minder monden gevoed moesten worden. Hij vond dat ze oud genoeg waren om voor zichzelf te zorgen. Manuel komt uit een zeer arm gezin dat in één van de sloppenwijk van San Pedro Sula (Honduras) woont. Dit is de dodelijkste stad ter wereld.

Manuel vandaag

Na een paar moeilijke maanden op straat, werd Manuel door de politie gevonden in een gevaarlijke buurt van de stad. Manuel werd in een publiek opvangcentrum geplaatst, dat sterk op een gevangenis leek. Toen de staat in 2015 besloot om al haar weeshuizen en opvangcentra te sluiten en de kinderen aan meer geschikte partners toe te vertrouwen, kwam Manuel in ons kinderdorp in Honduras wonen.

Hij was gelukkig in onze kinderdorp, maar zijn hart bloedde nog steeds voor zijn andere broers en zussen. Daarom heeft Onze Kleine Weeskinderen er alles aan gedaan om via ons ‘one family’ programma, Manuel te verenigen met zijn broertjes en zussen. Nu woont hij met een familielid in het noorden van het land en ontvangt een studiebeurs van ons zodat hij zijn school kan afmaken.

Leven bij Onze Kleine Weeskinderen is het recht hebben om kind te zijn!

In onze kinderdorp heeft Manuel een veilige, zorgzame, liefdevolle, en luisterende omgeving gevonden. Sinds zijn aankomst heeft hij toegang gehad tot alles wat hij nodig had voor zijn groei en ontwikkeling: onderwijs en het recht op een familie. Onze Kleine Weeskinderen wilt dus de meest elementaire rechten van Manuel en van ieder kind opeisen.