Onze directeur deelt haar zorgen in tijden van corona

De laatste weken werd de wereld op zijn kop gezet door de pandemie. Ondanks die chaos, hebben we vele vormen van solidariteit zien ontstaan.

Zoals we u recent hebben geïnformeerd, heeft onze organisatie belangrijke maatregelen genomen tegen het coronavirus in de kinderdorpen. We kunnen u met opluchting meedelen dat tot op heden, geen gevallen werden ontdekt.

Wij worden nochtans met enorme problemen geconfronteerd. Niet alleen in onze 11 kinderdorpen, maar ook in onze gemeenschapsprogramma’s. Gezien de huidige situatie is uw hulp meer dan ooit dringend en van levensbelang in deze al verzwakte landen. De gevolgen van de lockdown zijn aanzienlijk in België. U moet weten dat ze daar rampzalig zijn.

De voedselprijzen zijn omhooggeschoten. De meeste mensen in deze landen eten naargelang van wat ze die dag hebben verdiend. Ze hebben dus niet genoeg geld om eten te kopen als ze niet werken. Bovendien is de sluiting van scholen een ramp voor de armste gezinnen: zo veel kinderen krijgen nu geen middagmaaltijd meer, vaak hun enige maaltijd van de dag. Velen lijden daardoor aan ondervoeding. U kan zich dan ook inbeelden dat wij dat niet kunnen laten gebeuren.

Daarom steken wij de handen uit de mouwen en delen we onder andere in Guatemala en El Salvador voedsel uit aan de arme gemeenschappen rondom de kinderdorpen.

Astrid, onze vrijwilliger in Honduras, moest door de pandemie terugkeren naar België.

Ze deelt haar zorgen met ons:

Hoe lang zullen deze voorraden strekken? Wat als er een zeer droge zomer aankomt? Wat als de chauffeurs die eten brengen op termijn nergens nog iets kunnen vinden? Ik ben bang voor wat er zal gebeuren in Latijns-Amerika en Haïti. Ik voel hier in België veel solidariteit en aandacht voor het welzijn van elkaar. In Honduras is dit in de huidige situatie niet mogelijk. Met een gezondheidssysteem dat al lang voor de crisis in elkaar stortte, kunnen ze dit virus niet onder controle houden. Vooral de armen, en dus de meerderheid, zullen het enorm moeilijk krijgen en zwaar lijden. Het doet me erg veel pijn om te zien hoe het daar gaat en nog meer als ik aan de toekomst denk.

Is dat niet hartverscheurend? De lokale bevolking rekent op onze klinieken op het vlak van medische zorg en transport van patiënten voor medische noodgevallen. Maar onze zorginstellingen hebben niet voldoende beschermingsmiddelen om met een dergelijke crisis om te gaan.

En toch moeten we in staat zijn de nodige basiszorg te verlenen aan milde coronagevallen. We moeten patiënten in ernstige of kritieke staat naar ziekenhuizen kunnen doorverwijzen. Er staan levens op het spel, zoals dat van de Dormond.

“Dormond is 20 jaar oud en vreselijk ziek. Hij werd positief getest voor het coronavirus. Dat weet hij. Elke keer als iemand in zijn buurt komt, haast hij zich om zijn masker aan te doen zodat we niet besmet worden, ook al verstikt het hem. Dormond is er erg slecht aan toe en hij vraagt mij om de kwade geesten, die hem het leven willen ontnemen, te verjagen. Ondertussen doen we alles wat we kunnen om hem te genezen met de weinige middelen die we hebben. Elke minuut telt …,” Rick Frechette, priester en dokter in ons St Damien-kinderziekenhuis in Haïti.

Het is niet gemakkelijk om thuis te blijven. Het is niet gemakkelijk om zich aan te passen aan de tekorten in de winkels. Maar denk aan degenen die geen huis hebben, die niet genoeg te eten hebben en die geen medische behandeling kunnen krijgen omdat ze het zich gewoon niet kunnen veroorloven …

We hebben uw hulp dringend nodig, zodat we de crisis die onze kinderdorpen en de arme gemeenschappen bedreigt, het hoofd kunnen bieden.

Doe vandaag nog een gift a.u.b. Help ons om voor de meest kwetsbaren te zorgen.

doneer

Zorgen voor elkaar: juist nu!

Het coronavirus bedreigt alles en iedereen en verspreidt zich ook in Latijns-Amerika en Haïti. Alleen al in Peru zijn er al meer dan 50.000 besmettingen. In die landen met een zeer fragiel zorgsysteem zijn de gevolgen van een uitbraak voor de meest kwetsbaren niet te overzien..

Onze grote familie doet hun uiterste best om zich voor te bereiden op het ergste.

Al onze kinderdorpen hebben de volgende beschermende maatregelen genomen:

  • Alle kinderen zijn op de hoogte van de situatie en houden zich aan strikte hygiënevoorschriften.
  • Personeel dat thuis kan werken, doet dat.
  • Alleen essentiële leveringen (water, voedsel…) zijn toegestaan in onze kinderdorpen en de bezorgers moeten hun handen wassen en een masker opzetten voordat ze binnenkomen.
  • Het personeel dat belast is met het dagelijks welzijn van de kinderen en de opvoeders blijven gedurende de gehele quarantaineperiode in het kinderdorp.

Ons St Damien-kinderziekenhuis in Haïti, anticipeert op de crisis geneesmiddelen, ontsmettende handgels en beschermingsmiddelen (maskers, handschoenen…) te verzamelen.

Er zijn handwasstations toegevoegd en iedereen die het ziekenhuis binnenkomt of verlaat wordt actief aangemoedigd om er gebruik van te maken, ook voorbijgangers. Al deze mensen worden ook uitgenodigd om hun omgeving te informeren over het belang van hygiëne, wat levens kan redden.

This image has an empty alt attribute; its file name is mailchimp-photo-2-1024x683.jpeg

In landen als Haïti, waar de sanitaire omstandigheden slecht zijn en waar de toegang tot voedsel en drinkwater beperkt is, kan de komst van een virus zoals COVID-19 verschrikkelijke gevolgen hebben, aangezien de bevolking zich al in een zeer kwetsbare situatie bevindt. Maar dit is niet onze enige zorg.

De lockdown veroorzaakt namelijk ook een voedseltekort.Voedsel is veel moeilijker te verkrijgen voor onze kinderen en gezinnen in de gemeenschappen. Vele dorpen en steden staan nu onder militair toezicht en worden afgeschermd door controleposten. De verkoop op straat is verboden en boeren kunnen dus niet hun producten verkopen. Daarbij is de prijs van voeding omhooggeschoten. In Mexico bijvoorbeeld, kosten eieren nu 50% meer.

Heel veel mensen zijn hun werk kwijtgeraakt en in landen zonder sociaal of financieel vangnet betekent geen job, geen eten. Het gevolg van dit alles is dat de kinderen uit de arme gemeenschappen die bij ons naar school gaan, nu vaak meerdere maaltijden per dag missen!

Het internationaal team van NPH dat zich bezighoudt met de gemeenschapsprogramma’s probeert in een aantal landen families, oudere mensen en verpleeghuizen te identificeren die onze hulp het hardst nodig hebben. Die bieden we waar mogelijk voedsel aan.

We doen er alles aan om een rampscenario te voorkomen!

Met € 15 draag je bij aan een voedselpakket voor een arm gezin. Helpt u mee? Doe dan een donatie via de onderstaande knop!

We zullen u op de hoogte houden via de website en onze sociale netwerken. ALVAST BEDANKT voor uw broodnodige steun!

doneer

Een overzicht van de verwezenlijkingen in 2019

Dankzij de hulp van onze donateurs en WereldOuders hebben we in 2019 een heel aantal projecten kunnen verwezenlijken in onze kinderdorpen : duizendmaal DANK voor uw steun!

Hierbij een overzicht van een aantal verwezenlijkingen in de 9 landen waar we actief zijn.

MEXICO

Nieuwe huizen

In 2019 werden er in Miacatlán 4 nieuwe huizen afgewerkt en 3 verbouwd voor meer privacy. Voort-aan slapen de kinderen er niet meer volgens leeftijd, maar per familie. De volgende jaren willen we ook de rest van de woonhuizen zo verbouwen.

This image has an empty alt attribute; its file name is constructionHN.jpg

PERU

Opening van onze biotuin

Vorig jaar gingen we met onze biotuin van start die deel uitmaakt van een duurzaam landbouwproject. De groenten kweken we zelf en worden voor eigen consumptie gebruikt. Zo komt er meer budget vrij en zijn we zelfredzaam. In 2020 willen we overschotten op de markt verkopen.

This image has an empty alt attribute; its file name is peeeruu.jpg

HAÏTI

St Damien-kinderziekenhuis

In 2019 konden meer mama’s in ons ziekenhuis bevallen: van 180 bevallingen per maand naar 250. Dit was nodig omdat o.a. Artsen Zonder Grenzen een materniteit in de buurt sloot en St Damien nog belangrijker werd toen de socio-politieke onrust in het land toenam.

This image has an empty alt attribute; its file name is hospitalmaternite.jpg

GUATEMALA

Gratis kinderopvang

Vorig jaar openden we een nieuw en gratis kinderdagverblijf voor kinderen van alleenstaande moeders, zodat ze met een gerust hart kunnen gaan werken. Het biedt momenteel 21 kinderen uit de nabijgelegen gemeenschap integraal onderwijs aan.

This image has an empty alt attribute; its file name is gttt.jpg

HONDURAS

Familiecentrum San José

Honduras begon met de bouw van het familiecentrum San José in de naburige gemeenschappen, Mata de Plátano en Pueblo Nuevo. Ons team werkt momenteel met 4 scholen in het gebied en voert evaluaties uit om de problemen te identificeren en oplossingen te zoeken. We voorzien het einde van de bouwwerken in 2020.

This image has an empty alt attribute; its file name is mexicooo.jpg

EL SALVADOR

20 jaar bestaan

In 2019 vierde het kinderdorp in El Salvador haar 20-jarig bestaan. Sinds de oprichting werden al meer dan 900 pequeños (kinderen) opgevangen. Voor die gelegenheid opende het kinderdorp ook 3 nieuwe klasruimtes : een mentale behendigheidscursus, een bijlesklas en een speelzaal.

DOMINICAANSE REPUBLIEK

Transitiehuis

Na de succesvolle opening van het transitiehuis in 2018 kregen meer dan 50 kinderen hulp via ons transitiehuis ‘Niños de Dios’. Het transitiehuis in Monte Plata helpt de Dominicaanse gezinnen te versterken door te zorgen voor kinderen die in risicovolle situaties leven, totdat hun situatie verbetert.

This image has an empty alt attribute; its file name is fotokb.jpg

BOLIVIA

Bouwwerken in het kinderdorp

We hebben ons project voor de wederopbouw van de woonhuizen kunnen voortzetten door dit jaar de bouw van 3 huizen af te ronden. Deze 3 huizen zijn herbouwd met duurzame ramen, muren en daken die veiliger zijn, vooral tijdens het regenseizoen. We hebben ook een melkveehouderij en weiland voor de koeien kunnen bouwen, zodat ze kunnen worden getransporteerd en gevaccineerd.

NICARAGUA

Langzaam terugkeer tot het normale leven

Hoewel de sociaal-politieke situatie van het land niet volledig is opgehouden, werden de academische cycli volledig doorlopen en had het geen invloed op de schoolresultaten in 2019. Zo kon onder andere opleiding in afvalbeheer en recyclage, persoonlijke hygiëne en gezonde voeding volgen voltooid worden.

Zorgen voor elkaar : het Covid 19 virus maakt ook slachtoffers in Latijns-Amerika

In deze moeilijke tijden doet ons klein team er alles aan om de essentie van haar activiteiten te waarborgen

In deze moeilijke tijden doet ons klein team er alles aan om de essentie van haar activiteiten te waarborgen en de kinderen en families in Latijns-Amerika en Haïti te helpen. Daar woedt het virus ondertussen ook en wachten de mensen met een bang hart op de verdere ontwikkelingen…

We staan voor een aantal enorme uitdagingen. We moeten doorgaan met ons alledaagse werk en zorg bieden aan de kinderen die onder onze hoede zijn. Het zijn onze kinderen. Ze hebben niemand anders. In de meeste landen in Latijns-Amerika zijn niet meer dan 100 bedden op de intensieve zorgen beschikbaar. Daarom is voorlichting om de verspreiding van het virus tegen te gaan, de sleutel om de crisis te doorstaan. Niet alleen voor de kinderen, maar ook voor al onze medewerkers.

Onze partnerorganisatie, NPH, heeft alvast de nodige voorzorgen genomen in de kinderdorpen om een uitbraak te voorkomen. De kinderen wassen zeer regelmatig hun handen en bewaren afstand. We proberen ook de stroom van voedsel en medicijnen voor onze projecten te garanderen. Denk aan alle materialen zoals thermometers, mondmaskers, handschoenen etc. voor ons St. Damien kinderziekenhuis in Haïti, waar ieder jaar meer dan 90.000 kinderen afhankelijk zijn van onze zorg.

Bovendien hebben de meeste regeringen in de regio besloten de scholen te sluiten om het aantal besmettingen zoveel mogelijk te beperken. Maar dit betekent dat miljoenen kinderen risico’s lopen, omdat de lunch die ze op school krijgen vaak de enige maaltijd is die ze de hele dag krijgen. Een regelrechte ramp. Wij willen via onze programma’s mee helpen.*

Het virus zorgt voor grote moeilijkheden, waar ook ter wereld, maar de kwetsbare medische zorg in Latijns- Amerika en Haïti zorgt voor extra uitdagingen. De toekomst van onze kinderen hangt af van de vrijgevigheid van mensen zoals u. Via onze programma’s willen we de gezinnen uit de arme gemeenschappen helpen. Daarom hebben we uw hulp hard nodig!

Help mee om het virus buiten de deur van onze programma’s te houden en zorg ervoor dat we ons werk zo veel mogelijk kunnen voortzetten, dankzij uw gift a.u.b.!

DANK U!

*Voor meer informatie kan u terecht op: Mondiaal Nieuws

‘Comedor Infantil’ in Honduras

In het zeer arme Honduras kunnen veel ouders hun kinderen onvoldoende voeden.

Het team van Onze Kleine Weeskinderen zag er vorige maand met eigen ogen de grote armoede: ondervoede kinderen, extreme leefomstandigheden, bendes. ‘De situatie is er dramatisch. We beseffen nu nog beter hoe erg het eraan toegaat. Ik werd er stil van’, vertelt Joëlle Pollentier, directeur. In onze ‘Comedor Infantil’ (kinderkantine), gelegen in de arme gemeenschap van Talanga, geven we 30 kinderen een veilige plek waar ze bijles kunnen volgen en ‘s middags een warme maaltijd krijgen.

Vaak de enige van de dag!

Zo proberen we het lijden voor veel gezinnen in de omgeving te verlichten. Ondersteun mee dit project en help ons met een gift!

Marcial: van ondervoeding naar kind met toekomst

Marcial is 2 jaar oud en zwaar ondervoed als hij samen met zijn broertje Marcelo en zusje Rosibel in ons kinderdorp NPH Nicaragua wordt opgevangen.

Armoede en bijgevolg honger zijn een groot probleem in Latijns-Amerika. Kinderen leven vaak in erbarmelijke omstandigheden en sterven door ondervoeding. Het team van Onze Kleine Weeskinderen zag het recent met eigen ogen. Dankzij onze donateurs kunnen we de nodige hulp bieden.

Het leven op het platteland in Latijns-Amerika en Haïti, is steeds meer onuithoudbaar. Door de aanhoudende droogte schieten de voedselprijzen omhoog en heerst er waterschaarste. Kinderen lijden aan uitdroging of lopen gevaarlijke ziektes op, zoals cholera in Haïti. Ook de werkloosheid is een groot probleem.

Dat zorgt voor een diepgewortelde armoede met dramatische gevolgen: families kunnen hun kinderen niet langer de nodige voeding en basiszorg geven. Vaak migreren ze naar andere landen om werk te zoeken en laten ze hun kinderen achter.

Marcial werd samen met zijn broer en zus 6 jaar geleden in onze familie opgevangen. Zijn papa stierf toen hij nog een baby was. Zijn moeder Santito werkte hard op een koffieplantage, maar verdiende bitter weinig. De kinderen waren ondervoed toen ze bij NPH kwamen, maar dankzij onze gezonde maaltijden en speciale melk kwamen ze al snel terug op krachten.

This image has an empty alt attribute; its file name is nphmarciaal.jpg

Dankzij de landbouwprogramma’s en de boerderijen in onze kinderdorpen leren kinderen zoals Marcial meer over planten, dieren en waar hun voedsel vandaan komt. We willen op die manier ook zelfvoorzienend zijn: de groente- en fruitteelt zijn namelijk belangrijk om onze kinderen te kunnen voeden. ‘Ik vind het fijn om te helpen op het veld en de dieren te verzorgen’, vertelt Marcial.

Zijn ‘herrijzenis’ moedigt ons in deze paasperiode aan om duizenden andere kinderen een nieuw leven te geven. Dankzij onze donateurs kunnen ook zij deel uitmaken van onze liefdevolle familie. In hun naam strijden we verder om de kinderen een toekomst zonder honger te schenken.

This image has an empty alt attribute; its file name is nphmarciallll.jpg

Te midden van de chaos blijven we verenigd

De nationaal directeur van het kinderdorp in Honduras, Stephen O’Mahony, deelt de moeilijke beslissingen die hij en zijn team hebben genomen toen de coronaviruspandemie Honduras binnenkwam.

Binnenkort zal de zon weer schijnen, maar we moeten geduld hebben.

Te midden van chaos, paniek en onzekerheid leer je vaak veel over mensen.

In de afgelopen weken, die als maanden hebben gevoeld, werd onze wereld op zijn kop gezet. We zijn gedwongen om te veranderen, om ons aan te passen aan nieuwe normen, zelfs nieuwe manieren om ‘hallo’ te zeggen tegen elkaar. De wereld lijkt nu soms kil, afstandelijker.

Maar in het kielzog van deze chaos hebben we enorme solidariteit en goedheid zien ontstaan. Sinds het begin van deze pandemie in Honduras, barst mijn hart van overweldigende trots wanneer ik zie hoe de hele NPH-familie in Honduras reageert op deze uitdagende situatie met liefde, vastberadenheid maar bovenal, saamhorigheid.

In de eerste dagen na de bevestiging van het virus in Honduras had ik een gesprek met Reinhart Kohler (bestuurslid van NPH International en mede-oprichter van NPH Honduras) over wat we zouden moeten doen in het kinderdorp als het virus binnen zou komen. We spraken over de noodzaak om alle zieken te huisvesten, omdat we allebei wisten dat de overheid de mogelijkheid niet zou hebben om voor zoveel zieke mensen in kritieke staat te zorgen.

Vorige week, toen we de onmogelijke situatie van onze verzorgers bespraken, realiseerden we ons met wanhoop en ergernis dat er geen enkele manier was om het personeel te laten vertrekken en weer binnen te laten in het kinderdorp – het risico om het virus van buitenaf hierheen te brengen was té groot. Dat betekende dat het personeel dat op toen al op het terrein was (sommigen al sinds 10 dagen), nog 3 weken moest blijven om een 2-weken durende quarantaineperiode voor de inkomende shift van de zorgverleners mogelijk te maken.

This image has an empty alt attribute; its file name is Steve7.jpg
Het NPH Honduras-team komt regelmatig bijeen om de COVID-19-protocollen te evalueren.

De gevolgen van deze beslissing waren meteen duidelijk. Stel je voor dat je “tot snel” zegt tegen je kinderen en hen vertelt dat je over een week weer terug thuis zal zijn, zoals gewoonlijk, maar dat dan de wereld plots op z’n kop staat.

De coördinatoren kregen de opdracht om met de opvoeders te praten en hen te vragen of sommigen bereid waren te blijven en ons te helpen. Niemand zou verplicht worden. De sfeer was gespannen. Niemand verwachtte van hen dat ze zo’n groot persoonlijk offer zouden accepteren. Zij zijn immers in vele gevallen de belangrijkste broodwinners van de familie, vaak alleenstaande moeders. Wie zou hun familie eten brengen? Wie zou er voor hun eigen kinderen zorgen?

Tijdens de pauze informeerde ik de vrijwilligers over onze aanbeveling om terug te keren naar hun thuisland. We verwachtten immers de ineenstorting van het Hondurese gezondheidssysteem als en wanneer dit virus voet aan de grond zou krijgen in de maatschappij. Nadat ik in detail was getreden en verteld had dat er minder dan 100 bedden op de intensieve zorgen in het land waren, vroeg één van de vrijwilligers mij: “Als we kiezen om te blijven, is er dan iets wat we kunnen doen om te helpen of zouden we gewoon in de weg staan?”

Toen ik de vrijwilligers verliet, kreeg ik een telefoontje van de coördinator van de huizen, Mauricio Calles: “No me vas a creer”. Casi todos los tíos aceptaron.” (“Je zult me nooit geloven. Bijna alle opvoeders hebben het geaccepteerd.”) Toen ik de coördinatoren weer ontmoette, kon ik hun opwinding al voelen voordat ik de kamer binnenkwam. De vreugde en trots die ze voelden bij dit enorme gebaar van liefde en toewijding van hun personeel straalde van elk van hun gezichten. Ik vertelde hen hoe geïnspireerd ik was door hun toewijding en bereidheid om persoonlijke offers te brengen voor het welzijn van onze grote familie. Het was niet nodig om hen te vragen of zij ook zouden blijven.

Als je “werk” betekent dat je kinderen en jongeren die je liefhebt beschermt, dan wordt een bevel van de overheid dat mensen aanspoort om thuis te blijven, ietwat irrelevant. Kenia Girón, de coördinator van Casa Ángeles – het huis voor de kinderen en jongeren met een ernstige handicap in Tegucigalpa – is bijvoorbeeld sinds het begin meer thuis geweest. Ze wist dat zij en haar personeel zich moesten beperken tot Casa Ángeles of thuis moesten blijven om de risico’s op besmetting te minimaliseren. Wegblijven was geen optie voor Kenia.

Iedereen haalt hier alles uit de kast om deze verwoestende ziekte te bestrijden. We zijn ons er allemaal van bewust dat als het virus de ranch bereikt, er vele, vele levens op het spel staan: 34 kinderen en jongeren met speciale behoeften; 17 kinderen en jongeren die HIV-positief zijn; 5 abuelos (grootouders) in Casa Eva – het tehuis voor onze ouderen; 15 kinderen en jongeren met een ernstige handicap in Casa Ángeles, om er maar een paar te noemen.

De realiteit is dat we niet weten hoe lang deze situatie zal duren. Alles is hier gesloten: winkels, supermarkten, apotheken en transport. We zitten in volledige militaire lockdown met gewapende bewakers die de doorgang blokkeren op wegen door het hele land – het dichtstbijzijnde controlepunt op slechts 3 kilometer van het kinderdorp, op weg naar Tegucigalpa.

In deze moeilijke tijden gaan de inspanningen die er van de mensen gevraagd worden zoveel verder dan wat er in een arbeidscontract staat. Na een natuurramp geven mensen alles om de mensen in nood te helpen. Om degenen die zijn gestorven te begraven, om degenen die door puin zijn begraven uit te graven, om offers te brengen, om levens te redden.

We bevinden ons in een unieke situatie waarin we in zekere zin geconfronteerd worden met de ramp voordat deze plaatsvindt. We zijn in een positie om iets te doen aan de binnenkomende storm. Maar wat er van ons gevraagd wordt om dat te doen is drastisch. We moeten tot het uiterste gaan. Het is moeilijk. Het is een offer. En het is iets wat nooit van ons gevraagd zou worden als we niet in een situatie zouden verkeren waarin er echt geen alternatief is.

Met de extreme maatregelen die de regering neemt, bestaat de mogelijkheid dat deze pandemie wordt ingedamd. Over een paar maanden ademen we misschien een collectieve zucht van verlichting in de wetenschap dat we hard hebben gevochten en dat we die samen hebben overwonnen. De realiteit is dat we het niet weten. In de tussentijd moeten we sterk zijn, we moeten verenigd zijn, we moeten familie zijn.

Onze familie twijfelt er niet aan dat we vroeg of laat de zon zullen zien schijnen. Deze stormen duren maar even.

Steun alstublieft onze NPH kinderdorpen in deze tijden van nood. Alle hulp die u kunt geven, telt en zal met oneindig veel dankbaarheid ontvangen worden. ALVAST BEDANKT!