Géhy Jean Noel getuigt over de aardbeving en hoe NPH families te hulp schiet

Géhy Jean Noel is een ‘ex-pequeño’ bij NPH Haïti (iemand die vroeger in onze kinderdorp woonde) en heeft een getuigenis geschreven over de aardbeving die Haïti op 14 augustus geteisterd heeft. Hij is gelukkig ongedeerd en heeft meteen actie genomen door naar het zuiden van het land (het meest getroffen gebied) te gaan om te zien hoe hij daar hulp kon bieden.

Géhy (links), onderweg om families hulp te bieden

De aardbeving in 2010

Op 12 januari 2010 maakte ik voor het eerst in mijn leven een aardbeving mee. Ik woonde toen in het kinderdorp Ste. Helene, in Kenscoff met mijn broers en zussen van NPH. Het was helemaal niet gemakkelijk, zoals je je kan voorstellen. We hebben de dood meegemaakt.

Troosteloosheid in het zuiden

Gisteren ben ik naar het zuiden van het land gegaan, meer bepaald naar Les Cayes. Ik was zeer gemotiveerd om de slachtoffers van de aardbeving te helpen, maar was ook bang omwille van de onveiligheid die in de omgeving heerst. Ik was vergezeld van andere mensen die veel schrik hadden voor de bandieten die in deze gebieden wonen, maar als missionarissen namen wij het risico. Bij de eerste hindernis begaf onze ziekenwagen het al (dat vervoersmiddel geeft meer veiligheid en laat ons toe om sneller te zijn). Gelukkig konden we toch snel doorrijden.

Langs de ganse weg van de gemeente Aquin tot aan Les Cayes, waren barricades opgeworpen door mensen die steun zochten. We hebben er veel mensen ontmoet, een werkelijk trieste en verschrikkelijke hoeveelheid getuigenissen die het menselijk begrip te boven gaan.

Ik heb wijken bezocht waar 80% van de huizen totaal verwoest of gekraakt zijn. We zagen slachtoffers op straat liggen, de enorme troosteloosheid in hun ogen viel meteen op …

We hoeven slachtoffers van de aardbeving geen vragen te stellen, hun gezichten spreken boekdelen.

Eén van de vele verwoeste huizen die Géhy onderweg naar Les Cayes zag

Persoonlijk verlies

Persoonlijk heb ik een oom verloren onder het puin. Ondanks alle inspanningen om de plek waar zijn huis stond vrij te maken, is zijn lichaam nog steeds niet gevonden. Hij was een goed mens en geliefd door de familie …


Hij liet kreten en tranen achter omdat het niet altijd gemakkelijk is te aanvaarden dat je iemand verliest van wie je houdt, maar God in zijn goedheid moge hem genadig zijn en hem aan zijn zijde aanvaarden.

Het familiehuis van Géhy Jean Joel na de aardbeving

De nood is hoog

Het ergste van dit alles is dat er orkanen worden voorspeld in Haïti. De nood is hoog en meer dan dringend. De mensen hebben hier dringend behoefte aan medische verzorging, tenten, ijzeren platen, brandhout, drinkbaar water en voedsel. Er is al een tijdelijk onderkomen voorzien voor ons. We willen graag in actie komen voordat de storm losbarst. Vrijwilligers wachten al ter plaatse op ons. Dit weekend zijn we in Les Cayes en gaan we hulp bieden aan de slachtoffers, en ook zullen we proberen om hoop te geven aan de slachtoffers. We hebben jullie nodig.

Haïti heeft jullie hulp nodig!

Help de slachtoffers en geef ze de nodige basisbehoeften!


Géhy Jean Noel

Noodhulp voor verwoestende aardbeving in Haïti!

Een aardbeving met een kracht van 7,2 op de schaal van Richter trof het zuidwesten van het land op zaterdag 14 augustus om 8u30 plaatselijke tijd. Het epicentrum bevond zich op het schiereiland Tiburon, in het zuiden van Haïti en op 150 km van Port-au-Prince. Een rampzalige situatie die de Haïtiaanse bevolking, nog meer kwetsbaar door de politieke crisis na de recente moord op president Jovenel Moïse, opnieuw treft. De schade is enorm: een groot aantal huizen en gebouwen stortte in slechts een paar seconden in. Dat doet denken aan de aardbeving van 2010 en het is een nieuwe klap voor het land na de cholera-epidemie, tropische stormen, COVID-19, rellen en politieke onrust van de afgelopen tijd.

health, building destroyed by earthquake

Gevolgen van de aardbeving

De aardbeving werd in heel het Caribisch gebied gevoeld. Het kinderdorp NPH Dominicaanse Republiek heeft ons verzekerd dat iedereen daar in orde is.

Het is in Haïti dat het noodlot opnieuw toeslaat. We hebben daar met verschillende mensen gesproken. Zij waren allen geschokt en bedroefd, aangezien het hele zuiden van het land is verwoest. Vanmorgen was het dodental al opgelopen tot 1.300 mensen en werden er al 5.700 gewonden gemeld. Deze aantallen zullen de komende dagen ongetwijfeld nog toenemen.

Gelukkig zijn het kinderziekenhuis St Damien en onze kinderdorpen in Tabarre en Kenscoff tot op heden onbeschadigd gebleven. De kinderen en het personeel zijn veilig en wel. De hoofdstad, Port-au-Prince, bleef ook gespaard.

Echter, de directeur van het kinderdorp, Kenson Kaas, vermeldt dat de situatie in het zuiden van het land dramatisch is. Foto’s en video’s tonen de meest uitgebreide schade. Wij zijn zeer bezorgd over alle families en kinderen in de gemeenschappen in het zuiden van het land en proberen momenteel contact op te nemen met verschillende mensen binnen NPH Haïti om er zeker van te zijn dat zij veilig zijn.

Hier is onze directeur, Kenson Kaas, die de kinderen geruststelt na de beving.

Van de ene ramp naar het andere

We voelen allemaal hetzelfde. Dr. Jacqueline Gautier, directeur van St Damien, zei: ‘Wat we nodig hebben is een lange pauze, niet de ene ramp na de andere’. Toch steken ze in het ziekenhuis meteen de handen uit de mouwen om noodhulp te bieden aan mensen in grote nood en zorgen ze voor de meest kwetsbaren. De familieleden van de patiënten zochten hun toevlucht in de tuinen tijdens de aardbeving, maar twijfelen om terug te keren naar het gebouw uit angst voor de nasleep van de aardbeving. Daarom sliepen de kinderen in de kinderdorpen gisterennacht ook buiten, in het geval van naschokken.

Wat de situatie op dit moment bemoeilijkt is niet alleen dat bendes één van de ingangen van Port-au-Prince blokkeren en daarmee de toegang tot de gezondheidszorg, maar ook dat er een orkaan op komst is. Wat, in dit geval, des te meer dramatisch zou zijn …

Vanwege de bevingen vannacht rond Port-au Prince, sliepen onze kinderen en personeel buiten voor de veiligheid

Help ons!

Haïti is een prachtig land, de inwoners zijn trots en moedig en herstellen van elke ramp die ze tegenkomen. Maar ze kunnen het niet alleen. Daarom doen we alles wat we kunnen om de slachtoffers van de aardbeving te helpen. Zij houden vol, wij dus ook. Help ons alstublieft ter plaatse de nodige hulp te bieden!

Elke donatie, groot of klein, telt. Dat geld wordt gebruikt voor noodhulp (drinkwater, voedsel, onderdak en medische zorg). Wij zullen ook een inventaris maken van wat daarna het meest nodig is en u op de hoogte houden van de situatie.

Kom vandaag nog in actie en doneer!

Alvast hartelijk dank voor uw onmisbare hulp.

Met vriendelijke groeten,

Joëlle Pollentier
Directeur van de Stichting Onze Kleine Weeskinderen

De gevolgen van de sociale onrust en onveiligheid voor het St Damien-kinderziekenhuis

Vorige week, op 7 juli, werd de president van Haïti vermoord. Zoals u zich kunt voorstellen, heeft deze gebeurtenis grote emoties losgemaakt bij de Haïtiaanse bevolking. Het land wordt momenteel voor de komende 15 dagen belegerd en heeft onder het militair bewind een avondklok.
Ondanks de tegenslagen, gaat het St Damien-kinderziekenhuis door met de strijd.
Angst, onrust en instabiliteit in Haïti

Sinds de toeristische boom in de jaren ’80 lijkt Haïti in een vrije val te zitten. Politieke stabiliteit is er niet meer, dat was al zo voor de verschrikkelijke aardbeving van 2010. De laatste jaren is het land nog kwetsbaarder geworden, met een toename van criminaliteit, bendegeweld, onveiligheid en een gebrek aan sociale rechtvaardigheid en transparantie



Het Haïtiaanse volk leef momenteel in angst. Ontvoeringen komen steeds vaker voor en zijn een bloeiende industrie geworden, die de maffianetwerken van het land hebben verrijkt. De lijst van gegijzelden, waarvan sommigen verkracht, gemarteld, vernederd of geëxecuteerd  werden, zelfs na betaling van het losgeld, blijft groeien. De straten van Port-au-Prince, de hoofdstad van meer dan 2,5 miljoen inwoners, loopt leeg.

Sommige families van de slachtoffers zitten permanent in de schulden. Veel Haïtianen verlaten het land op zoek naar een betere toekomst.

De impact op ons St Damien-kinderziekenhuis

In tijden van onrust wordt het kinderziekenhuis geconfronteerd met problemen die een onmiddellijke reactie vereisen.

Momenteel moet de medische staf in het St Damien kinderziekenhuis 24 uur per dag werken. Dat betekent dat het ziekenhuis hen soms moet huisvesten. Het is namelijk te onveilig om na het werk naar huis te gaan. Dat legt een zware last op de toch al beperkte middelen van het ziekenhuis. Bovendien moet het ziekenhuis zorgen voor veilig vervoer voor zijn werknemers. Hiervoor worden ziekenwagens gebruikt, waardoor de kosten van het brandstofverbruik en de slijtage van de voertuigen toenemen.

©Lisette Palthe


Het ziekenhuis staat nog voor andere uitdagingen: het is moeilijk om geneesmiddelen en andere essentiële, vaak levensreddende, medisch materiaal en apparatuur te verkrijgen. Het overwerkte personeel lijdt onder de stress. Er komen minder patiënten naar de poliklinieken, wat betekent dat veel mensen niet de medische zorg krijgen die ze nodig hebben. Als gevolg daarvan neemt het aantal spoedgevallen toe voor ons ziekenhuis.

Een gevoel van angst en hulpeloosheid

Een verpleegster beschrijft hoeveel angst ze heeft als ze op straat wandelt: ‘Het geeft me veel stress, vooral omdat ik al eerder ben aangerand. Als ik laat en te voet op straat ben, kijk ik altijd over mijn schouder. In de auto moet ik heel snel rijden, want op die manier kunnen ontvoerders niet in de auto inbreken. Je hulpeloos voelen vind ik het ergste in deze situatie.’

De behoeften van ons St Damien-kinderziekenhuis

Op dit moment zijn de behoeften van het kinderziekenhuis groot. Er is grote behoefte aan persoonlijke beschermingsmiddelen, maar er zijn ook andere dringende behoeften, zoals de aanschaf van een nieuwe generator om storingen op te vangen, de bouw van een mortuarium, het bijwerken van het computersysteem, de aanschaf van een luchtzuiveringsinstallatie…

Het ziekenhuis moet ook zijn veiligheidsinfrastructuur versterken vanwege de toenemende instabiliteit in het land. Tot de noodzakelijke verbeteringen behoren het kopen van veiligheidscamera’s, verlichting rond het ziekenhuis en het bouwen van versterkte omheiningen.

Het St Damien-kinderziekenhuis is momenteel het enige kinderziekenhuis in Haïti. Het ontvangt patiënten uit alle regio’s van het land, is 24 uur per dag open, elke dag van de week, en staat altijd klaar om (indien nodig gratis) kwaliteitszorg te verlenen aan mensen in nood.

Onze zorgkundigen en artsen werken onvermoeibaar om het leven van duizenden Haïtiaanse kinderen te redden in een context die we ons moeilijk kunnen voorstellen.

En toch moeten we er ons bewust van zijn dat de situatie er dramatisch is. Uw hulp is NU nodig!
Steun daarom vandaag nog de vitale missie van het St Damien kinderziekenhuis a.u.b.

Wood: hoe deze ondervoede baby weer aansterkte

Toen de 11 maanden oude Wood door zijn moeder in het kinderziekenhuis St Damien in Haïti werd binnengebracht, was hij erg ondervoed. Door uw hulp kon hij daar behandeld worden via het speciale behandelingsprogramma voor ondervoeding. Toch duurde het erg lang voor hij weer sterk genoeg was.

Wood is de jongste zoon van Denia, een 28-jarige mama met nog twee jongens van 6 en 2 jaar. De familie leeft in Gwo Cheval in het zuidoosten van Haïti, op 5 uur rijden van het St. Damien kinderziekenhuis. Toen Denia zag dat Wood’s gezondheid niet goed was en hij zwellingen op zijn lichaam had, bracht ze hem naar de lokale arts. Die kon helaas niet helpen.

De peuter werd overgebracht naar St Damien. Daar bleek dat Wood kampte met ernstige ondervoeding, bloedvergiftiging en abcessen op zijn hoofd.

Er werd meteen gestart met het speciale behandelingsprogramma voor ondervoeding. Dat verloopt in 3 fasen.

Fase 1: stabilisatie
Aan de hand van transfusies wordt het kind gerehydrateerd en krijgt het speciale melk. Wood wordt 15 dagen lang behandeld op de afdeling intensieve zorgen tot hij stabiel is en zijn zwellingen verdwijnen.
Fase 2: overgang
De focus ligt op het terugwinnen van gewicht. Na 40 dagen op de ondervoedingsafdeling weegt Wood 5,5 kg. Hij moet minimaal 6,8 kg wegen voordat hij de afdeling mag verlaten.
Fase 3: herstel
Kinderen krijgen speciale voeding en begeleiding om hun lichamelijke en geestelijke gezondheid te verbeteren. Het programma duurt een 6-tal weken. Patiënten blijven in deze fase tot ze het beoogde gewicht hebben. Vanwege de ernst brengt Wood uiteindelijk 4 maanden door op de afdeling voor ondervoeding.


Dankzij uw steun kan St Damien het programma voor ondervoede kinderen blijven inzetten. Zo helpt u rechtstreeks om het leven van kinderen zoals Wood te redden.

Kanker kreeg Eric niet klein

In ons St. Damien-kinderziekenhuis in Haïti redden ze elke dag kinderlevens. Ook de leukemie van de jonge Eric werd er met succes behandeld. Toch is iedere genezing op zich een mirakel, want de medische omkadering in het land is voor het grootste deel van de bevolking dramatisch.
Eric vecht tegen leukemie

Eric is een levendige 10-jarige jongen die met zijn ouders en zus op 150 km van de hoofdstad Port-au- Prince woont, wanneer plots het noodlot toeslaat.

Hij wordt hij ernstig ziek en gaat pijlsnel achteruit. Tot hij zelfs niet meer kan lopen. Zijn moeder neemt hem mee naar de dokter. Een bloedtest wijst op bloedarmoede. Ondanks de geneesmiddelen en een speciaal dieet, gaat het niet beter. Daarom wordt hij naar St. Damien doorverwezen, waar al snel blijkt dat Eric leukemie heeft.

Vanaf maart 2019 verblijft Eric gedurende 8 maanden op de afdeling oncologie. Gelukkig wordt hij op tijd opgenomen en krijgt hij de beste zorg.

St. Damien geeft de enige overlevingskans voor kinderen met kanker, want het is het enige ziekenhuis in Haïti waar ze behandeld kunnen worden. Openbare hospitalen hebben doorgaans niet de middelen om geneesbare ziektes te behandelen, en dus zeker kanker niet.

Eric’s strijd is lang maar succesvol! De dokters kregen de leukemie onder controle met chemo- en bestralingstherapie.

Zonder u zou hij nog steeds doodziek zijn

Dankzij uw steun, kregen zijn ouders weer moed: hun zoon reageert goed op de behandeling. Hij komt nu nog voor controlebezoeken naar het ziekenhuis. Zijn papa, Pierre en zijn mama, Beatrice, zijn de donateurs die het St. Damien-ziekenhuis steunen dankbaar.

‘Ze hebben niet alleen het leven van onze zoon gered, maar er ook voor gezorgd dat we ons huis niet moesten verkopen om de behandeling te betalen, die erg duur is. Dank u, uit de grond van ons hart.’

Giovana, een moederfiguur met een roeping

Al van kindsbeen af droomde Giovana Fuentes ervan om voor anderen te zorgen. Toen ze zag hoe kwetsbare kinderen in het kinderdorp van NPH Peru een warme thuis vonden en dankzij de goede gezondheidszorg en kwaliteitsvol onderwijs vooruitgang in hun leven boekten, wist ze dat ze er graag wilde werken als verpleegkundige. Ondertussen werkt ze al meer dan 7 jaar in het kinderdorp en is ze nu ziekenhuiscoördinator.

Ondanks de grote uitdagingen van vandaag, is het nog steeds haar droomjob. Ze vindt het prachtig hoe onze donateurs met hun giften zo’n grote impact hebben op het leven van de kinderen en hun gezondheid.

‘Het mooiste vind ik de genegenheid en het vertrouwen die de kinderen mij geven door hun gevoelens en emoties te delen. Sommige jongeren die het kinderdorp al hebben verlaten, komen nog steeds terug voor advies. Dan realiseer je je dat je voor hen ook een soort moederfiguur bent. Met Moederdag in aantocht is dat een mooie gedachte,’ lacht ze.

Ik wil helpen

Na twee operaties loopt Rosalia weer zelfstandig

De 7-jarige Rosalia was er erg aan toe. Het meisje werd geboren met een ernstige misvorming van haar linkervoet en moest dringend worden geopereerd. Alleen had haar grootmoeder – bij wie Rosalia woonde – het geld niet om een behandeling of operatie te betalen … U bracht redding.

Toen Rosalia in april 2019 in de NPH-familie van Honduras werd opgevangen, was haar toestand slecht. Door een voetmisvorming kon ze haar enkel niet buigen en stond haar voet permanent naar binnen. Daardoor liep ze altijd op het buitenste deel van haar zool. Bovendien voelde ze bijna niets meer in die voet. Een operatie was hoognodig, maar de armoede waarin zij met haar oma leefde, zorgde voor extra complicaties.

In Honduras leeft bijna 1 op de 5 mensen in extreme armoede, zonder toegang tot gezondheidszorg. Bovendien heeft vrijwel niemand een ziekteverzekering. Vele kinderen zijn dan ook ziek, ondervoed en verwaarloosd en krijgen niet de nodige medische zorg.

Na de scheiding van haar ouders werd Rosalia opgevangen door haar oma in een dorpje vlak aan de grens met El Salvador. Haar oma vertrok altijd erg vroeg in de ochtend om te gaan werken op de koffieplantages om toch maar een beetje eten op tafel te kunnen zetten. Rosalia ging niet naar school, want dat kon haar oma niet betalen. Ze bleef daarom hele dagen alleen thuis en deed wat ze kon in het huishouden. Al moest ze haar voet dan wel over de oude, vuile vloer slepen. Zo ontstond er een ernstige zweer.

Weer een tegenslag, want de openbare ziekenhuizen wilden haar niet opereren. Eerst moest de ontsteking namelijk drie maanden lang dagelijks behandeld worden. Maar Rosalia’s grootmoeder had zelfs geen geld om haar naar de stad te brengen, laat staan om de behandelingen, operatie en revalidatie te betalen!

Gelukkig staat NPH Honduras altijd open voor families uit de arme omliggende gemeenschappen. Ons kinderdorp nam kennis van de situatie van Rosalia en haar ondraaglijke pijn. Het meisje kreeg daarom meteen de juiste behandeling en woont nu ook in ons kinderdorp, waar ze naar school gaat, gezonde voeding krijgt en kan spelen. Het verlegen en stille meisje bloeit in ons kinderdorp helemaal open.

Ondertussen kreeg ze, dankzij u, al twee operaties om haar voet te corrigeren en is de evolutie zichtbaar. Ze draagt nu een laars en krijgt intensieve therapie om zelfstandig te lopen. Dank u wel daarvoor! De weg is nog lang, want ze heeft nog heel wat behandelingen nodig. Uw waardevolle hulp geeft haar de hoop dat ze op een dag helemaal genezen zal zijn.

2020, een bijzonder jaar in Latijns Amerika

2020 was een bijzonder jaar… onze organisatie heeft een aantal obstakels kunnen overwinnen met behulp van onze donateur!

NPH Honduras

NPH Honduras kon tijdens de coronacrisis veel mensen in nood snelle hulp bieden. Zo bezorgden we voedselpakketten aan meer dan 100 families uit de arme gemeenschap van Tegucigalpa.

NPH Haïti

NPH Haïti werd genoodzaakt om ingrijpende maatregelen te nemen. Een aantal medewerkers kregen hun ontslag, uitgaven werden drastisch verlaagd en het collegegeld werd verhoogd. Gelukkig kende dit jaar ook zijn successen.

Hartverwarmend is bijvoorbeeld het verhaal van de kleine Bobbi uit Port-auPrince. Hij bleek erg ondervoed: hij was 22 maanden oud en woog amper 10 kg. Bobbi werd snel doorverwezen naar ons St Damien-ziekenhuis voor de juiste zorg. Hij is nu weer helemaal gezond, dankzij uw steun aan ons ziekenhuis.

NPH Guatemala

NPH Guatemala moest dan weer al zijn beroepsateliers sluiten. Heel weinig gezinnen hebben de apparaten en technologie om in huis online lessen te volgen. De leraren zochten daarom naar alternatieven om de studenten didactisch materiaal en persoonlijke begeleiding te bieden. Ondanks alle moeilijkheden slaagde maar liefst 98% van de leerlingen voor het schooljaar 2020!

NPH Mexico

Dankzij NPH Mexico kreeg de lokale bevolking voldoende voedsel tegen een lage prijs tijdens de lockdown. De kosten voor schoonmaakproducten en medicijnen stegen spijtig genoeg fors. In maart moesten ook hier de scholen sluiten. Maar in juli konden de kinderen – na heel wat aanpassingen en hulp van onze donateurs – toch deeltijds les volgen in onze eigen lokalen.

NPH Bolivia

Het landbouwprogramma van het kinderdorp NPH Bolivia ondervond heel wat moeilijkheden. Er was o.a. gebrek aan zaden voor de moestuinen. Ook het melkkoeienproject liep achterstand op, maar deze landbouwprojecten konden op het einde van het jaar alsnog verwezelijkt worden.

Het waterzuiveringssysteem dat voorzien was vorig jaar, gaat uiteindelijk in 2021 door. Alle kinderen en medewerkers zullen hiervan kunnen genieten!

De coronapandemie heeft overal in de wereld een groot impact gehad. In de landen waar we actief zijn leidt dit vaak tot nog meer armoede, honger en geweld. Gelukkig konden we dankzij onze trouwe donateurs toch vele levens positief veranderen in 2020. Zoals dat van Marlen en duizenden andere kinderen en hun families. Dat kunnen we alleen maar verder zetten als mensen zoals u achter ons blijven staan. Blijf vooral uw warm hart tonen. Daar willen wij, in naam van alle kinderen, alvast heel hard voor danken. 

Ik wil helpen

Kinderen worden gered door de goede zorg in ons St Damien kinderziekenhuis

In Haïti is ons St Damien kinderziekenhuis cruciaal voor verlaten kinderen met speciale behoeften. Het biedt naast behandelingen ook liefde, zorg en zelfs een thuis. Voor Sébastien betekent het ziekenhuis zijn enige overlevingskans.

Zorgen van jongen in ons kinderziekenhuis

Toen hij 4 jaar was, bracht zijn mama hem hier naartoe voor een routinecontrole. Al snel belandde hij in het rehydratiecentrum wegens ernstige diarree en braken. Na vijf dagen behandeling was hij nog altijd niet beter en werd hij in het ziekenhuis opgenomen. Er werden bijkomende ernstige complicaties, aangeboren letstels en vertraagde psychomotorische ontwikkelingen vastgesteld.

twee kinderen in de zorg van kinderziekenhuis

Op een dag zei de mama van Sébastien dat ze eten ging kopen, maar ze kwam nooit meer terug. Sinds 2015 verblijft Sébastien in de ‘Fish Room’, een speciale ruimte voor zieke en gehandicapte kinderen die in het ziekenhuis worden achtergelaten. Zonder de juiste zorg en hulp zouden Sébastien en vele anderen zijn overleden. Want het overkomt veel zieke kinderen en kinderen met een beperking. Ouders hebben vaak niet de middelen om voor hun kinderen te zorgen. Ook sociaal stigma speelt een rol in het land: die kinderen worden verworpen uit de maatschappij.

Onze Kleine Weeskinderen wilt die kinderen een waardig leven geven. Helpt u mee?

Ik wil helpen

Dr. Gautier getuigt over de aardbeving in Haïti

Nationaal NPH-directeur en dokter in het St Damien-kinderziekenhuis, Dr. Jacqueline Gautier herinnert zich levendig dat fatale moment op 12 januari 2010. In slechts 35 seconden voltrok zich een echte ramp:

‘Ik kwam net terug uit St Damien. Alles beefde. Vanuit Port-au Prince stegen grote stofwolken op en weerklonk non-stop geschreeuw. De stad was vreselijk getroffen, met overal dode mensen. Het leek een oorlogsgebied.

Mijn man werd vermist en bleek later te zijn gestorven, dicht bij het epicentrum. Vrijwel iedereen in Haïti is getraumatiseerd. Toch was er ook veel solidariteit.

We begroeven onze naasten en troostten elkaar. In het ziekenhuis verloren we drie medewerkers, en velen raakten gewond. Gelukkig doorstond het kinderziekenhuis de ramp vrij goed en veranderde het in een openluchtziekenhuis met een klein tentendorp in onze achtertuin.

10 maanden nadien brak de cholera uit, die 10.000 mensen het leven kostte. Voeg daar de grote orkanen in de jaren die volgden aan toe … Onze natie heeft diepe mentale en fysieke wonden. Toch strijden we verder. We willen via St Damien die tragedies veranderen in kansen. Ondanks alle rampspoed zullen we volharden met moed, geloof, hoop en de warme steun van onze
donateurs.’


12 Januari 2010: een zwarte dag voor Haïti

  • 1.500.000 mensen dakloos 
  • Aardbeving 7.0 op de schaal van richter
  • Meer dan 230.000 doden
  • Meer dan 300.000 gewonden
  • 25 KM van de hoofdstad Port-au-Prince