Esmeralda’s verhaal

Leven met spina bifida in Guatemala: het verhaal van Esmeralda

Toen Esmeralda in Guatemala werd geboren, werd haar toekomst al in twijfel getrokken nog voor ze haar eerste stappen had gezet. Geboren met spina bifida kreeg ze al heel jong te maken met pijnlijke woorden, verlies en onzekerheid. Maar dankzij de langdurige zorg van NPH kreeg haar leven een andere richting.

Een kind dat meer nodig had dan medische zorg

Esmeralda werd geboren met myelomeningocele, de meest ernstige vorm van spina bifida. Voor haar vader leek de diagnose meteen het einde van alle toekomstperspectief. Hij zei tegen haar moeder dat het meisje beter kon worden weggegooid, omdat ze volgens hem nooit iets zou kunnen bijdragen aan de samenleving.

Die woorden hebben Esmeralda diep geraakt. Niet alleen haar lichaam had zorg nodig. Ook haar hart droeg wonden die tijd, veiligheid en liefde nodig hadden om te helen.

Esmeralda als kind bij NPH Guatemala

Na het overlijden van haar vader raakte haar moeder, getekend door trauma en depressie, niet langer in staat om voor haar kinderen te zorgen. Uiteindelijk kwam Esmeralda op driejarige leeftijd samen met haar broers en zussen terecht bij NPH Guatemala.

Voor veel kinderen met een beperking in Guatemala zijn gespecialiseerde gezondheidszorg, onderwijs en begeleiding moeilijk bereikbaar. Armoede maakt die drempels nog groter. Voor Esmeralda werd NPH de plek waar haar diagnose niet langer haar toekomst bepaalde.

Een veilige plek om te groeien

Bij NPH Guatemala vond Esmeralda veel meer dan een thuis. Ze vond mensen die in haar geloofden.

Ze kreeg medische zorg, de prothese die ze nodig had, toegang tot onderwijs en de kans om op te groeien in een omgeving waar ze zich veilig, gezien en gesteund voelde. Stap voor stap begon ze te ontdekken dat haar leven niet beperkt werd door wat anderen ooit over haar hadden gezegd.

Esmeralda vandaag in Guatemala

Van kwetsbaar kind tot jonge vrouw met een missie

Vandaag studeert Esmeralda om lerares Engels te worden. Daarnaast werkt ze deeltijds in een privéschool, waar ze kinderen helpt zelfvertrouwen op te bouwen via taal en onderwijs.

Buiten de klas zet ze zich ook in voor dieren in haar gemeenschap en moedigt ze andere jongeren aan om hun studies verder te zetten en in hun toekomst te geloven.

Esmeralda kijkt vandaag met veel helderheid naar haar verleden. Ze beseft dat haar leven er zonder NPH wellicht heel anders had uitgezien. Misschien had ze nooit Engels geleerd. Misschien had ze nooit de medische hulpmiddelen gekregen die haar zelfstandigheid vergrootten. Misschien had ze nooit geleerd dat geweld en misbruik niet normaal zijn.

Wat ze bij NPH vond, was dus meer dan zorg. Het was de kans om te helen, haar eigenwaarde te ontdekken en een toekomst op te bouwen die ooit onmogelijk leek.

Waarom langdurige steun levens verandert

Esmeralda’s verhaal bewijst dat een kind niet alleen geholpen is met een tijdelijke oplossing. Om echt te kunnen groeien, zijn stabiliteit, liefde, onderwijs en langdurige begeleiding nodig. Dat is precies waar NPH elke dag aan werkt.

Via veilige opvang, onderwijs, gezondheidszorg, revalidatie en psychosociale begeleiding geeft NPH kinderen die opgroeien in armoede, trauma of met een beperking de kans om sterker, zelfstandiger en hoopvoller in het leven te staan.

Het meisje dat ooit werd verteld dat ze niets zou kunnen bijdragen, helpt vandaag andere kinderen in hun eigen toekomst geloven.

Help kinderen zoals Esmeralda hun toekomst opbouwen

Uw steun maakt langdurige zorg mogelijk: medische hulp, onderwijs, begeleiding en een veilige omgeving waarin kinderen opnieuw kunnen geloven in zichzelf.

Van ex-pequeño tot arts van morgen

Rodrigo zet de steun die hij kreeg om in hulp voor zijn gemeenschap

Rodrigo staat op het punt een kinderdroom waar te maken: dokter worden. Zijn parcours kende veel obstakels, maar dankzij zijn doorzettingsvermogen, de steun van zijn omgeving en de hulp van NPH wist hij elke uitdaging te overwinnen.

Rodrigo, student geneeskunde gesteund door NPH El Salvador

Op 25-jarige leeftijd doet Rodrigo momenteel zijn sociaal dienstjaar, de laatste stap voordat hij zijn diploma geneeskunde behaalt. Sinds 2018 krijgt hij steun via het universitaire studieprogramma Padre Wasson van NPH El Salvador, een belangrijke hefboom voor zijn professionele toekomst.

Financiële obstakels overwinnen

De weg naar de universiteit was niet eenvoudig. Al tijdens zijn eerste jaar kreeg zijn familie te maken met financiële moeilijkheden die zijn studies bijna deden stoppen.

“Het was een moeilijke periode; vaak had ik niet genoeg geld om boeken of studiemateriaal te kopen. Soms twijfelde ik eraan of ik wel kon doorgaan. Maar vanaf het moment dat NPH mij begon te helpen, veranderde alles.”

Zijn roeping ontstond vanuit een ingrijpende herinnering: de ziekte van zijn grootvader. Rodrigo voelde zich toen gefrustreerd omdat hij de situatie niet begreep en geen duidelijke antwoorden kreeg van de artsen. Op dat moment besloot hij dat hij zelf het verschil wilde maken. Hij wilde iemand worden die zorg biedt met aandacht, empathie en duidelijke communicatie.

Rodrigo tijdens zijn traject naar geneeskunde

Wanneer steun een toekomst mogelijk maakt

De steun van NPH betekende een echt keerpunt in Rodrigo’s leven. Voor hem was het niet alleen financiële hulp, maar ook een kans om te bewijzen wat hij waard was en zijn familie trots te maken.

NPH bood hem veel meer dan materiële ondersteuning: ook menselijke begeleiding. De medewerkers stonden altijd klaar om hem advies te geven en hem te motiveren tijdens moeilijke momenten. Ondanks de zware studies, slapeloze nachten en vermoeidheid vond Rodrigo kracht in zijn geloof, zijn omgeving en de voortdurende aanwezigheid van NPH.

Van opleiding naar impact in de gemeenschap

Tijdens zijn studies leerde Rodrigo fundamentele waarden zoals nederigheid, verantwoordelijkheid en medeleven.

Vandaag werkt hij in een kleine gemeenschap in Sonsonate, waar hij zorgt voor kinderen, zwangere vrouwen en ouderen. Wat eerst een intimiderende uitdaging leek, groeide uit tot een betekenisvolle ervaring die zijn wens bevestigde om waardige zorg te bieden.

Door dit directe contact met de bevolking zag hij ook hoe kwetsbaar veel gezinnen leven, en hoe hun leefomstandigheden een negatieve impact hebben op hun fysieke en mentale gezondheid. Zijn missie blijft daarom dezelfde: zorgen met empathie, respect en eerlijkheid.

Rodrigo wil zijn gemeenschap helpen als toekomstige arts

Op zijn beurt impact creëren

Voor Rodrigo is dit diploma niet alleen een persoonlijke overwinning, maar ook een manier om zijn familie en NPH te bedanken. Hij heeft bewezen dat hij zich niet laat tegenhouden door tegenslagen.

Zijn toekomstplannen zijn ambitieus:

  • zich specialiseren in chirurgie, met een subspecialisatie in orthopedie en traumatologie
  • een kliniek openen waar mensen in kwetsbare situaties gratis consultaties kunnen krijgen
  • medische hulp aanbieden aan de NPH-gemeenschap als dank voor alle steun die hij kreeg

Dit succes is ook mogelijk gemaakt dankzij de vrijgevigheid van de donateurs van NPH, die investeren in onderwijs en de zelfstandigheid van jongeren.

“Geef nooit op. Ondanks alle obstakels bepalen jullie zelf waar jullie grenzen liggen. Jullie toekomst hangt af van jullie inzet.”

In El Salvador dromen veel jongeren van een betere toekomst, maar ongelijkheid remt hun kansen af. Uw steun kan helpen om nieuwe mogelijkheden te creëren voor jongeren zoals Rodrigo.

Een nieuwe thuis voor kinderen in Haïti: het verhaal van Alex

Herinneren jullie je nog Alex, de jongen uit Haïti die eind 2022 achtergelaten werd in ons kinderziekenhuis? Zijn zus, zijn enige familielid, bracht hem binnen omdat hij dringend medische zorgen nodig had. Toen bleek dat hij HIV had, verbrak ze alle contact. Hij werd lange tijd verzorgd in ons ziekenhuis waardoor zijn gezondheid aanzienlijk verbeterde, maar de kleine Alex bleef alleen achter.

Maar, dankzij uw hulp, kreeg hij vorig jaar een warme thuis in ons kinderdorp in het Kenscoffgebergte. We vroegen hem nu zelf hoe het met hem gaat. Door het aanhoudende bendegeweld zijn de omstandigheden momenteel natuurlijk een pak stresserender voor de kinderen.

Ja, ik heb een beste vriend, hij woont niet in hetzelfde huis als ik, maar we delen alles met elkaar. Ik wist vroeger niet wat het was om vrienden te hebben op wie ik altijd kan rekenen.

Ik heb leren schrijven, dit was altijd al een droom. Ik dacht niet dat ik ooit die kans zou krijgen. Ik ben trots op mijn schoolprestaties hier. Ik hou van wiskunde en geschiedenis, grammatica vind ik nog steeds erg moeilijk.

Ik wil later zoals directeur Kenson Kaas zijn. Iedereen vindt hem leuk en kijkt naar hem op. Hij is zo moedig en laat ons nooit in de steek. Ik zou ook veel andere kinderen kunnen helpen als ik was zoals hem.

Ja, ik ga vooruit. De leraar komt heel vaak tot bij mijn bank om te kijken wat ik opschrijf, mij te helpen en te vragen of ik alles begrijp. Ze helpen me eigenlijk bij alles.

Alex is één van de honderden kinderen die dankzij de steun van mensen zoals jij een nieuwe start kregen. Bij NPH Belgium zijn we een kleine organisatie, maar met jullie hulp maken we groot verschil in het leven van kinderen in Latijns-Amerika.

Voor Juidica is een schoolmaaltijd van levensbelang

In Haïti gaan meer dan 5,7 miljoen mensen met honger naar bed. Voor Juidica, net als voor duizenden andere kinderen, is de maaltijd op school letterlijk van levensbelang — het is vaak hun enige maaltijd van de dag.


Een precaire woonsituatie, een leven getekend door honger

In de hoofdstad Port-au-Prince woedt het geweld hevig. Veel families slaan op de vlucht. Ook Juidica’s gezin moest hun wijk verlaten. Hun bescheiden huisje werd een schuilplaats voor acht mensen — krap, overvol, maar relatief veilig. Dankzij NPH konden er twee extra kamers worden bijgebouwd om iedereen wat meer ruimte te geven.

Toch blijft het leven erg zwaar. Juidica’s familie leeft in armoede en heeft geen vast inkomen. Elke dag is het een strijd om voldoende eten te vinden — en dat lukt lang niet altijd.
Maar één ding is zeker: op school krijgt Juidica te eten.

het huis van juidica
Thuis bij Juidica

Een maaltijd die alles verandert

Juidica zit op onze school in Port-au-Prince. Haar lievelingsvak? Wiskunde.

Na de les gaat ze naar huis, vol energie en met een volle maag. Want tijdens de middagpauze krijgt ze op school een warme maaltijd: tarwe met vissaus, rijst met kip of bonen, soms wat groenten. Dit is vaak haar enige maaltijd van de dag— en dat geldt voor meer dan 2.000 kinderen die naar onze scholen gaan.

Haar nicht vertelt:

“Het is een grote hulp dat Juidica elke dag iets voedzaams krijgt. Ik zie het verschil: vroeger was ze stil en verloren, nu groeit ze op tot een sterke, zelfstandige jonge vrouw.”

Juidica droomt ervan om arts te worden. Of profvoetballer. Wat haar pad ook wordt, ze wil haar familie helpen.

Juidica in Haïti

Recordhonger in Haïti

Volgens de Verenigde Naties lijden meer dan 5,7 miljoen Haïtianen aan acute voedselonzekerheid – een absoluut record. Meer dan 2 miljoen mensen verkeren in een noodsituatie en duizenden bevinden zich in een hongersnoodfase.

Kinderen worden het hardst getroffen: meer dan 1 miljoen jongens en meisjes leven in kritieke omstandigheden. Ze gaan slapen met een lege maag, ziekenhuizen zitten overvol of zijn gesloten, en families vluchten voor geweld én honger.

Voedsel is in Haïti letterlijk een luxe geworden.

Het schoolkantineproject van NPH

Elke dag serveren we meer dan 2.000 schoolmaaltijden in onze scholen in Port-au-Prince en in het kinderdorp. Onze keukenploeg kookt voedzaam, vers eten met lokale ingrediënten: rijst, bonen, maïs, groenten, fruit en af en toe extra brood met pindakaas voor de allerhongerigsten.

De voorraad wordt aangevuld met houdbare producten en we kopen wekelijks verse voeding op de lokale markt. Zo helpen we ook de lokale economie.

Zolang het veilig is, blijven onze scholen open. Maar om dat vol te houden hebben we hulp nodig.

Help ons schoolmaaltijden mogelijk maken

Om het schoolkantineproject vol te houden, hebben we hulp nodig. Er is € 280.000 nodig voor een heel jaar, waarvan we tot nu toe ongeveer de helft konden financieren. Voor 2025 is er dus nog € 140.000 nodig.

Samen maken we verschil in Haïti

Vorig jaar lanceerden we een dringende oproep voor Haïti. Het land verkeerde in een verwoestende crisis, waarbij families en kinderen dringend hulp nodig hadden. Dankzij uw vrijgevigheid zamelden we in België maar liefst €81.156 in, die rechtstreeks naar NPH Haïti werd overgemaakt. Uw steun zorgde voor essentiële hulp voor kinderen in Haïti, en voor hun ouders. Het heeft een wereld van verschil gemaakt!

De donaties van onze donateurs maakten onmiddellijke en concrete acties mogelijk en boden cruciale hulp voor kinderen en families in Haïti:

  • Voedselhulp voor medisch personeel: Twee maaltijden per dag en drinkwater voor 100 werknemers van het St. Damien Kinderziekenhuis.
  • Herstellingen aan Infrastructuur: Dringende elektriciteits- en loodgieterswerken zorgden ervoor dat het ziekenhuis 24/7 operationeel bleef.
  • Medisch transport van en naar het kinderziekenhuis
  • Voedselhulp: Voedselpakketten voor 360 families, inclusief 25 kg rijst, 12 kg bonen, mais, meel en olie per pakket.
  • Steun aan werknemers: 171 NPH-medewerkers en hun gezinnen ontvingen essentiële voedselhulp om te overleven.
  • Hulp aan Ex-Pequenos (kinderen die in het kinderdorp zijn opgegroeid): 61 voormalige NPH-kinderen, zoals Rivaldo, kregen hulp met voedsel, onderdak en hulpmiddelen zoals motorfietsen om een duurzaam inkomen te verdienen.

Steeds meer hulporganisaties trekken weg uit Haïti

Artsen zonder Grenzen maakte eind vorig jaar nog bekend dat ze de activiteiten in Port-au-Prince staken vanwege het toenemende geweld. Wij blijven zo nog als één van de weinigen over. Unicef vraagt om alle kinderen over te dragen aan organisaties die zich inzetten voor de bescherming van kinderen.

Echte verhalen, echte verandering

Een bijzonder verhaal is dat van Rivaldo. Sinds hij in 2000 in het kinderdorp toekwam, groeide Rivaldo op met het besef dat hij later zijn eigen weg zou moeten vinden in de harde realiteit van Haïti, waar economische instabiliteit, geweld, gevaar en een gebrek aan werkgelegenheid de norm zijn. Ondanks zijn studie elektromechanica, worstelde hij in die harde realiteit om rond te komen. Een situatie die in de huidige crisis alleen maar erger werd.

Hoop te midden van moeilijkheden

Ondanks de uitdagingen zijn er momenten van hoop. In ons St. Damien Kinderziekenhuis herinnerde de geboorte van een gezonde drieling ons aan de hoopvolle toekomst waar we voor strijden. De moeder sprak haar diepe dankbaarheid uit: “We hebben ons leven aan u te danken.”

Onze scholen blijven ook een toevluchtsoord. Van St. Helene in Kenscoff tot het St. Luke School System, meer dan 11.885 leerlingen krijgen onderwijs dat hen beschermt tegen geweld en hen een pad naar een betere toekomst biedt.

De missie in Haïti gaat verder

Hoewel deze resultaten indrukwekkend zijn, blijft de situatie in Haïti schrijnend. Dagelijks staan families in de rij voor hulp, en veel kinderen hebben nog steeds geen toegang tot onderwijs. In een context van toenemend geweld en een afname van internationale hulporganisaties, blijven wij standvastig.
Elke donatie is een baken van hoop voor kinderen en families in Haïti. Maar het werk is nog lang niet gedaan. Uw blijvende steun is cruciaal om scholen open te houden, levensreddende medische zorg te bieden en voedsel- en opvangprogramma’s voort te zetten.

Samen verlichten we niet alleen het lijden, maar planten we ook zaadjes van hoop en veerkracht in Haïti. Laten we deze reis samen voortzetten, hand in hand.

Overzicht van de situatie in Haïti

Haïti bevindt zich momenteel in een ernstige crisis door toenemend geweld en onveiligheid, veroorzaakt door gewapende bendes. Hoewel internationale troepen, waaronder Keniaanse politieagenten , aanwezig zijn, blijft de situatie verslechteren. Deze troepen zijn ingezet door de multinationale veiligheidsondersteuningsmissie (MSS) die de VN in Juni 2024 heeft benoemd.

Haitiaanse bevolking sceptisch over effectiviteit troepen

Ondanks dat de Keniaanse politieagenten is aangekomen, zijn er tot nu toe geen substantiële acties ondernomen en blijft de situatie in Haïti slecht.

De Haïtiaanse bevolking wacht gespannen op de eerste interventies. Vooral in wijken die onder controle staan van bendes is de behoefte aan veiligheid groot. De inwoners hopen dat de veiligheid snel wordt hersteld, zodat het normale leven kan terugkeren.

De Haïtiaanse regering, de Nationale Politie en de Keniaanse troepen doen voortdurend beloften vna interventies via televisie en officiële communicatiekanalen. Ondanks deze beloften blijft de situatie grotendeels onveranderd. Het publieke sentiment wordt steeds sceptischer over de effectiviteit van de troepen in Haïti.

Bendeactiviteiten houden aan en verergeren zelfs in sommige gebieden. In Croix-des-Bouquets, Ganthier, Archaie en de zuidelijke hoofdstad domineren de bendes nog steeds. Ze laten openlijk hun acties zien op sociale media.

Incidenten en escalatie van geweld

Op 30 juli werd tijdens een vuurgevecht met bendeleden een Keniaanse politieagent neergeschoten in het centrum van Port-au-Prince. De agent werd in de schouder geraakt en met spoed naar het ziekenhuis gebracht.

Volgens de communicatiedienst van de missie raakten ook verschillende bendeleden zwaargewond. Deze week stak de 400 Mawozo-bende (grootste bende in Haïti) een politiebureau, voertuigen en het douanekantoor in Ganthier in brand. Hierdoor sloegen meer dan 2.100 mensen op de vlucht.

Het Ministerie van Justitie en Openbare Veiligheid verklaarde op 9 augustus dat de politie formele instructies heeft ontvangen. Ze moeten alle noodzakelijke maatregelen nemen om de criminele activiteiten van gewapende bendes te beëindigen.

Het ministerie vroeg het publiek om de politie te steunen. Ze benadrukten dat juridische stappen ondernomen zullen worden tegen iedereen die betrokken is bij het terroriseren van de bevolking.

Impact op NPH-diensten

Ondanks deze alarmerende situatie blijven de diensten van het St. Damien kinderziekenhuis operationeel. Het personeel blijft de best mogelijke zorg bieden, ondanks de wijdverspreide angst.

Terwijl de bredere gemeenschap geconfronteerd wordt met toenemend bendegeweld en onzekerheid, heerst er een sfeer van voorzichtige afwachting in het St Damien kinderziekenhuis. Net als een groot deel van de bevolking wacht het ziekenhuispersoneel op verbetering van de situatie, terwijl ze hoopvol blijven voor een positieve uitkomst.

Voor meer informatie, zie het recente VN-rapport over de situatie in Haïti.

Hulp bieden aan Haïti in tijden van crisis

In Haïti komt en gaat de helikopter de hele dag heen en weer, om buitenlandse mensen weg te halen uit het land. Maar wij blijven ter plaatse, onvermoeibaar en vastbesloten om niemand achter te laten. De impact van de humanitaire crisis veroorzaakt immens veel leed en noodhulp blijft er van cruciaal belang. Onze collega, Gena Heraty van NPH Haïti, geeft een update van de huidige situatie.

De realiteit van de crisis: 60% ontvlucht de hoofdstad

April 2024 – “De helikopter komt en gaat de hele dag. Vlak over onze hoofden, op weg naar de Amerikaanse ambassade. De meeste buitenlanders zijn vertrokken. Terwijl ik hem voorbij zie vliegen, denk ik aan al die mensen die geen optie hebben om te vertrekken. Ik denk aan onze verpleegster met opgezwollen ogen na een hele nacht huilen. Aan één van onze medewerkers die zo mager geworden is, omdat hij niet kan slapen of eten door de schrik. Ik denk aan de vrouw die vermoord werd omdat ze geen lucifers gaf aan de bende die een huis in brand wilde steken.

We gaven onze medewerkers rijst en vis voor Pasen. Ze deelden het zelfs met anderen. Voedsel wordt een grote uitdaging voor iedereen. Gezondheidszorg ook. Schoolgebouwen zijn afgebrand. En 50.000 mensen zijn de hoofdstad in 3 weken tijd ontvlucht. Mensen die nergens heen kunnen.

Daar komt de helikopter weer. De ramen trillen. Maar wij laten de Haïtianen niet achter, we blijven tot het einde, voor iedereen die onze hulp nodig heeft. Bedankt voor jullie steun!”

Zoals u leest, is meer dan 60% van de mensen uit de hoofdstad gevlucht naar het zuiden van Haïti. In Petionville en Delmas, gebieden rond de hoofdstad die grotendeels onaangetast waren, gaat de situatie ook achteruit. Bendes zaaien er angst en onrust en dagelijks vallen er burgerdoden. Ook de route naar Kenscoff waar het kinderdorp ligt, is de laatste tijd erg instabiel. Dit stelt de morele kracht van het NPH-personeel op de proef. Ze zijn afhankelijk van deze wegen voor hun dagelijkse woon-werkverkeer. Maar onze mensen gaan moedig door.

Eerste noodhulp mogelijk dankzij Belgische donateurs

Dankzij de steun van onze donateurs zamelden we in België al meer dan € 39.000 in.

Zo kunnen we zeer snel een eerste hulp bieden. “Het ingezamelde geld wordt gebruikt om essentiële goederen te verstrekken aan mensen in nood. Zoals voedsel, water, medische hulp, onderdak of geld. ”, aldus Kenson Kaas, directeur van NPH Haïti.

Zo hielpen we onder andere meer dan 140 gevluchte families met basisgoederen in onze gebouwen in Tabarre. Ook hielpen we 19 families van personeelsleden die niet terug kunnen keren naar hun huis. We hielpen een aantal ex-pequenos met grote financiële problemen door de instabiliteit.

Voedselpakketten met rijst, bonen, olie, pasta en melk werden uitgedeeld aan 501 gezinnen en studenten. Ook het St Damien kinderziekenhuis, voor een eerste lading water, voedsel, medisch materiaal en brandstof om het draaiende te houden.

Oproep tot langdurige hulp in tijden van crisis aan Haïti

Maar, de enorme uitdagingen onderstrepen de kritieke behoefte aan langdurige financiering. Bijna 70% van de huishoudens in de hoofdstad kent ernstige voedselonzekerheid. En bijna alle ziekenhuizen zijn gesloten. “Noodhulp inzamelen blijft dus nog een hele tijd cruciaal om directe hulp te bieden aan mensen en kinderen in tijden van crisis in Haïti. Het aantal vluchtelingen neemt toe, de voedselprijzen blijven stijgen en het belang van ons kinderziekenhuis blijft ook toenemen. We werken onvermoeibaar verder, maar om jullie een idee te geven: vandaag staan er nog eens 600 ongelezen berichten in mijn mailbox, met vragen om hulp”, aldus Kenson.

Ook het St Damien kinderziekenhuis heeft blijvende financiering nodig om hoogwaardige gezondheidszorg te bieden.

Om de veiligheid van ons personeel te garanderen en ervoor te zorgen dat het ziekenhuis open blijft, is het 24/7-crisissysteem nog een tijd van kracht. Wat € 335.000 kost om dit 3 maanden vol te houden. Het aantal pediatrische consultaties en risicozwangerschappen steeg daarnaast fel de afgelopen weken. Vooral pasgeborenen, kinderen en zwangere vrouwen lopen een verhoogd risico op complicaties en overlijden door de huidige crisis. Voor de poorten van het ziekenhuis verzamelen dagelijks moeders met hun zieke kinderen. Ons medisch personeel moet de moeilijke beslissing nemen welke kinderen die dag behandeld kunnen worden.

Zo vertelt ook Ellie Jean uit Petit-Goave hoe het kinderziekenhuis onlangs zijn jonge zoon Lens opving. “We hadden geen hoop meer, tot we terechtkonden bij St Damien. Ze vertelden ons dat Lens leukemie heeft. Ook in deze uitzonderlijke omstandigheden, voelden we ons zo welkom. Het is één van de weinige ziekenhuizen die ook vandaag nog medische zorgen biedt. Zonder hen was mijn zoon er waarschijnlijk niet meer geweest”, aldus Ellie.

Waarom er nog hoop is en uw steun belangrijk is voor de toekomst

Soms vragen mensen ons waarom ze Haïti nog moeten steunen. Is er nog wel hoop? We hopen dat deze getuigenissen tonen dat wij samen wel degelijk een enorm verschil maken.

Rick Frechette, oprichter van het kinderziekenhuis, vat het als volgt samen: “Er zijn niet meer dan 3.000 gangleden. Maar, zij hebben de controle over 3 miljoen mensen. Verdienen die 3 miljoen mensen onze hulp niet? Verdienen ze geen menselijkheid? Wij zijn samen sterk genoeg. Met hulp en giften, slagen we erin om verandering en hoop te bieden in tijden van crisis aan Haïti”.

Daarom gaan we de komende maanden verder met het crisisprogramma om Haïti, de NPH kinderen, families, werknemers en patiënten van het kinderziekenhuis te helpen.

Carl was zwaar getroffen door de aardbeving, nu stelt hij het goed in het kinderdorp

De aardbeving in Haïti van 2010

Carl was 3 jaar oud toen zijn gezin alles verloor in de aardbeving van januari 2010. Ze sliepen met 7 personen op 2 bedden onder een tent in een woonwagenkamp, zonder comfort en stromend water. Deze situatie was zeer schadelijk voor de kinderen. Voor de aardbeving werkte de moeder als schoonmaakster en de vader was werfbewaker, beiden met een laag inkomen.

De kinderen werden in ons kinderdorp opgenomen

NPH bracht hulp en ondersteuning naar enkele kampen en ontmoette daar het gezin. Carl nam toen
deel aan het ondersteuningsprogramma van NPH in de kampen. Omdat de kinderen nood hadden aan een gezonde en stabiele omgeving, namen we hem en zijn grote broer op in ons kinderdorp. Wanneer de regering later het tentenkamp ontbond, kregen we geen informatie meer van de ouders. Hij ging naar de school van NPH en paste zich vrij goed aan. Hij zit nu in de 9e klas.

Carl kwam terecht in ons St. Damien kinderziekenhuis

Begin 2022 werd hij ziek. Hij leed aan een navelbreuk en had hevige pijn en spijsverteringsproblemen. Hij werd geopereerd in het St. Damien kinderziekenhuis en herstelde ondertussen volledig.

Carl bevindt het goed

Carl is een goede en kalme jongen en kan het met iedereen goed vinden. Hij doet het goed op school en werkt graag mee aan de activiteiten in zijn huis. Als vaste taak maakt hij het basketbalveld schoon. Carl is gepassioneerd door voetbal, basketbal en muziek en zijn favoriete vakken zijn talen en sport. Zijn opleiding is momenteel het allerbelangrijkste voor hem.

Waarom we nooit zullen opgeven

Carls verhaal toont aan dat we niet mogen opgeven. Zelfs wanneer de situatie in Haïti zo dramatisch is, slagen we er samen met u nog steeds in om kinderlevens te redden en hen een kans op een toekomst te geven.

Helpt u ons mee?

Maanden in het kinderziekenhuis door kanker

Yolande is een alleenstaande moeder van vijf kinderen in Haïti. Ze heeft het niet breed want ze moet overleven met het weinige dat ze op de straat verkoopt. Het gezin blijft met moeite overeind. Als één van haar kinderen ziek wordt, weet Yolande niet altijd hoe ze bij de dokter kan geraken. En dan gaat de gezondheid van Elaine, haar vijfjarige dochter, plots achteruit.

Yolande & Elaine

De diagnose van Elaine in het St Damien kinderziekenhuis

Vanaf dat moment stort de wereld van de familie ineen. De dokters in de omstreken kunnen geen oorzaak vinden. Pas na vier doorverwijzingen en een ellenlange reis naar het St Damien kinderziekenhuis, wordt een juiste diagnose gesteld: Elaine heeft kanker.

Wachten in de gangen van het kinderziekenhuis

De behandeling wordt gestart. Maar door de afstand, de huidige moeilijke politieke situatie en rondzwervende bendes kan Yolande niet zomaar heen en weer reizen tussen het kinderziekenhuis en haar andere kinderen. De mama van Elaine leeft maanden lang in de gangen van het kinderziekenhuis. Ze heeft alles over voor de kankerbehandeling van haar dochter. Maar ze krijgt de rest van het gezin alleen te horen via één wekelijks telefoontje. De verpleegsters van St Damien hebben Yolande vaak in de gangen van St Damien zien wenen. Het is immers een hartverscheurende situatie voor haar. De vier andere kinderen verblijven thuis bij een tante, zonder hun enige ouder. Ze voelt zich falen als moeder.

Elaine mag weer terug naar huis van de dokters

Ondertussen strijdt Elaine dapper verder tegen de verschrikkelijke ziekte. Het is niet gemakkelijk voor zo’n klein meisje en de behandelingen vergen veel van haar. Maar ze geraakt er gelukkig bovenop. Wanneer ze terug naar huis mag van de dokters, kunnen moeder en dochter geen kant op. Haar mama heeft geen geld meer om terug naar haar gezin te keren … Een onmenselijke situatie.

Het zou volgens Yolande beter zijn als er meer ziekenhuizen zoals St Damien bestaan, omdat ze dan niet zo ver moet reizen om hulp voor haar kinderen te vinden. U kan families zoals die van Elaine helpen met een gift. Zij zouden u eeuwig dankbaar zijn.

Honorio slachtoffer van schietpartij

Toen Honorio in juli 2019 werd opgevangen bij NPH Guatemala, was hij elf jaar en zat hij in een rolstoel. Hij kwam uit een zeer arm gezin en maakte zoals veel kinderen in Latijns-Amerika op jonge leeftijd al heel wat geweld en misbruik mee. Het noodlot sloeg toe toen hij op straat per ongeluk ten midden van een bendegevecht terechtkwam …

In het midden van de schietpartij

Honorio werd geraakt door twee geweerkogels. Eén kogel belandde zijn schedel en één in zijn rechterarm en -schouder. Gelukkig kon hij geopereerd worden in een ziekenhuis Guatemala-Stad en overleefde hij het. Toch waren de gevolgen dramatisch: hij kon aanvankelijk niet meer lopen en zijn rechterarm niet meer bewegen.

Zijn toestand verbeterd

Dankzij de intensieve kinesitherapie en de speciale verzorging die hij in ons kinderdorp krijgt, boekt hij grote voorruitgang. Zijn toestand verbeterd gestaag en momenteel kan hij meer zelfstandig bewegen. Hij houdt al zijn evenwicht op één voet en kan zonder hulp staan. Zijn rechter arm kan hij nauwelijks bewegen, maar hij probeert hem toch zoveel mogelijk te gebruiken. Er is nog een lange weg te gaan, maar er is hoop. Waar hij het eerste half jaar in de kliniek van NPH verbleef, woont hij nu in het woonhuis van de jongens.

Honorio heeft de afgelopen jaren echt afgezien. Maar hij geeft de moed niet op! Wanneer hij 18 jaar is, zal hij een operatie kunnen ondergaan om zijn schedel terug te sluiten. Die heeft nog een zacht deel als gevolg is van de spoedoperatie na de schietpartij.

Medische hulp bij NPH

Door zijn verblijf bij NPH heeft Honorio wel toegang tot de medische hulp die hij nodig heeft, maar zonder onze donateurs zou dit onmogelijk zijn. Hij zal nog jaren medische ondersteuning in de vorm van kinesitherapie en psychologische begeleiding moeten krijgen.

Uw trouwe hulp is daarom van onschatbare waarde…