Onze donateurs gaven Marlen uit Mexico in 2020 een mooie toekomst

Marlen was net 11 jaar oud toen ze in 2020 aankwam bij Casa San Salvador, het grootste kinderdorp van NPH Mexico in Latijns-Amerika. Ze leefde met haar papa, Oscar, in Guerrero, de op één na armste staat in Mexico.

Marlen uit mexico zit op een bank

In Guerrero in Mexico heersen bendes over de straat, vieren drugs en criminaliteit hoogtij en worden er zeer veel moorden gepleegd. Meer dan 66% van de mensen leeft in armoede, met weinig of geen toegang tot onderwijs, gezondheidszorg, sociale zekerheid, goede voeding en basisvoorzieningen, zoals water en elektriciteit. Dat verklaart waarom ongeveer 40% van de kinderen en jongeren die bij NPH Mexico aankomen, van Guerrero afkomstig zijn.

Ook Oscar vluchtte met zijn dochter voor al dat geweld. Hij wou voor Marlen een beter en veiliger leven, zodat ze gezond kon opgroeien. En dat werd steeds moeilijker. Marlen’s moeder had persoonlijke problemen en verliet het gezin toen Marlen pas twee jaar oud was.

Huis van Marlen uit mexico
Het huisje waar Marlen met haar papa woonde

Oscar werkte in de landbouw, maar had geen vast inkomen meer en kwam in financiële moeilijkheden. Het was een hartverscheurende keuze om te scheiden van zijn dochter, maar als vader wou hij haar een betere toekomst geven. ‘Ik begrijp waarom mijn vader mij naar NPH bracht. Natuurlijk mis ik hem, maar ik lijd geen honger meer, kan naar school gaan en heb nieuwe vrienden’, zegt Marlen.

Hier bij NPH Mexico voelt ze zich prettiger en zekerder. Ze heeft nu een goede basis om zich verder te ontplooien en de kans om uit de armoede te geraken. Ze kan bovendien haar papa regelmatig zien, op de bezoekersdagen.

Zie hier wat Marlen zelf te zeggen heeft

Marlen werd opgevangen in onze NPH-familie net toen COVID-19 zich in Mexico en heel Latijns-Amerika verspreidde. Ook zij moest zich in het kinderdorp aanpassen aan nieuwe gezondheidsregels en een andere manier van leven. Ze is alle donateurs die de NPH-familie en de kinderen ondersteunen ontzettend dankbaar, want ‘zonder die hulp zou niets hetzelfde zijn’, lacht ze.

De coronapandemie heeft overal in de wereld een groot impact gehad. Maar in Latijns-Amerika leidde dat vaak tot nog meer armoede, honger en geweld. Gelukkig konden we dankzij onze trouwe donateurs toch vele levens positief veranderen.

Zoals dat van Marlen en duizenden andere kinderen en hun families. En dat is alleen maar mogelijk omdat mensen zoals u onze missie in Latijns-Amerika steunen. Blijf vooral uw warm hart tonen. Daar wil ik u, in naam van alle kinderen, alvast heel hard voor danken. 

Ik wil helpen

Kinderen worden gered door de goede zorg in ons St Damien kinderziekenhuis

In Haïti is ons St Damien kinderziekenhuis cruciaal voor verlaten kinderen met speciale behoeften. Het biedt naast behandelingen ook liefde, zorg en zelfs een thuis. Voor Sébastien betekent het ziekenhuis zijn enige overlevingskans.

Zorgen van jongen in ons kinderziekenhuis

Toen hij 4 jaar was, bracht zijn mama hem hier naartoe voor een routinecontrole. Al snel belandde hij in het rehydratiecentrum wegens ernstige diarree en braken. Na vijf dagen behandeling was hij nog altijd niet beter en werd hij in het ziekenhuis opgenomen. Er werden bijkomende ernstige complicaties, aangeboren letstels en vertraagde psychomotorische ontwikkelingen vastgesteld.

twee kinderen in de zorg van kinderziekenhuis

Op een dag zei de mama van Sébastien dat ze eten ging kopen, maar ze kwam nooit meer terug. Sinds 2015 verblijft Sébastien in de ‘Fish Room’, een speciale ruimte voor zieke en gehandicapte kinderen die in het ziekenhuis worden achtergelaten. Zonder de juiste zorg en hulp zouden Sébastien en vele anderen zijn overleden. Want het overkomt veel zieke kinderen en kinderen met een beperking. Ouders hebben vaak niet de middelen om voor hun kinderen te zorgen. Ook sociaal stigma speelt een rol in het land: die kinderen worden verworpen uit de maatschappij.

Onze Kleine Weeskinderen wilt die kinderen een waardig leven geven. Helpt u mee?

Ik wil helpen

Dr. Gautier getuigt over de aardbeving in Haïti

Nationaal NPH-directeur en dokter in het St Damien-kinderziekenhuis, Dr. Jacqueline Gautier herinnert zich levendig dat fatale moment op 12 januari 2010. In slechts 35 seconden voltrok zich een echte ramp:

‘Ik kwam net terug uit St Damien. Alles beefde. Vanuit Port-au Prince stegen grote stofwolken op en weerklonk non-stop geschreeuw. De stad was vreselijk getroffen, met overal dode mensen. Het leek een oorlogsgebied.

Mijn man werd vermist en bleek later te zijn gestorven, dicht bij het epicentrum. Vrijwel iedereen in Haïti is getraumatiseerd. Toch was er ook veel solidariteit.

We begroeven onze naasten en troostten elkaar. In het ziekenhuis verloren we drie medewerkers, en velen raakten gewond. Gelukkig doorstond het kinderziekenhuis de ramp vrij goed en veranderde het in een openluchtziekenhuis met een klein tentendorp in onze achtertuin.

10 maanden nadien brak de cholera uit, die 10.000 mensen het leven kostte. Voeg daar de grote orkanen in de jaren die volgden aan toe … Onze natie heeft diepe mentale en fysieke wonden. Toch strijden we verder. We willen via St Damien die tragedies veranderen in kansen. Ondanks alle rampspoed zullen we volharden met moed, geloof, hoop en de warme steun van onze
donateurs.’


12 Januari 2010: een zwarte dag voor Haïti

  • 1.500.000 mensen dakloos 
  • Aardbeving 7.0 op de schaal van richter
  • Meer dan 230.000 doden
  • Meer dan 300.000 gewonden
  • 25 KM van de hoofdstad Port-au-Prince 

Odril verloor zijn mama door de aardbeving, maar vond nieuwe hoop

Het leven van het 7-jarige Haïtiaanse jongetje Odril nam een dramatische wending op 12 januari 2010, de dag dat een aardbeving zijn land verwoestte.

Zijn moeder was een van de honderdduizenden Haïtianen die omkwamen bij de ramp. Daar heeft Odril het 11 jaar later nog steeds moeilijk mee. ‘Hoewel ik nog heel jong was toen ze stierf, mis ik mijn mama nog steeds.’ Na de dood van zijn moeder stuurt zijn vader hem naar zijn grootouders op het platteland. Die kunnen echter niet voor hem zorgen. Hij belandt een tijdje later bij familie in de hoofdstad Port-au-Prince. Daar is het leven er niet eenvoudiger op geworden. De stad is in chaos en de mensen lijden eronder.

Odril is verdrietig en voelt zich erg alleen. Hij verlaat het huis van zijn oom en leeft op straat. Hij is slechts 7 jaar oud en moet het in zijn eentje zien te redden. Terwijl Odril naar voedsel zoekt in een van de vele tentdorpen die verspreid over de stad liggen, merkt een medewerker van NPH Haïti hem op.

Zijn traumatische verhaal raakt de man en eindelijk lacht het geluk Odril weer een beetje toe. In juli 2010 wordt Odril opgenomen in het Father Wasson’s Angels of Light (FWAL)-programma van Onze Kleine Weeskinderen. Het programma biedt kinderen die getroffen zijn door de aardbeving onderdak en onderwijs. Odril verblijft er vijf jaar, samen met een 30-tal andere kinderen. Van ons personeel krijgt hij er alle liefde en steun, medische zorg en onderwijs.

In 2015 verhuist Odril van FWAL naar ons kinderdorp Ste Hélène. Daar woont hij nu, als 17-jarige, nog steeds. Hij verblijft in een huis met 25 andere jongens.

Hij studeert graag en hoopt natuurgeneeskundige te worden. Het eerste dat hij elke ochtend doet, is bidden, dankbaar voor de nieuwe kansen die Nuestros Pequeños Hermanos (NPH) hem gaf. ‘Ik woon graag in Ste Hélène en zal dit nooit vergeten. Toen ik op straat leefde, had ik geen enkele hoop. Nu lacht de toekomst mij toe.’, zegt Odril.

Kinderen zoals Odril verdienen een thuis en een hoopvol toekomstperspectief. Geen enkel kind hoeft te sterven op straat!

Ik wil helpen

KERSTMIS IN ONZE KINDERDORPEN

Het aspect ‘familie’ is voor onze kinderen erg belangrijk, zeker met Kerstmis. Sommigen missen hun ouders en familie, maar ze zijn ook blij dat ze Kerstmis kunnen vieren met hun NPH-familie. Het coronavirus maakte het dit jaar extra moeilijk voor de kinderen.

Een reden te meer om met kerst de pretlichtjes in hun ogen weer te doen schitteren. Kerstmis is in onze kinderdorpen het feest van licht en hoop, ook al zal het nu wat anders zijn. De kinderen spelen normaal gezien gedurende 10 avonden het verhaal na van Maria en Jozef die onderdak zoeken.

9 avonden blijven alle deuren dicht, maar op kerstavond gaat er gelukkig een deur open. Allen zijn ze dan welkom om zich te verwarmen, een feestelijk maal te eten en de middernachtmis te vieren in onze ‘herberg’.

1 jaar San José familiecentrum

Het San José familiecentrum in Honduras opende exact een jaar geleden de deuren.

Naast zijn eerste kerst viert het ook zijn successen. Want voor de arme gemeenschap van Mata de Plátano was het centrum een prachtig geschenk. Ondanks het coronavirus ontstonden initiatieven om de gemeenschap te steunen.

Zoals bvb. ‘Manos Solidarias’ (solidaire handen): zwaar getroffen families kregen tijdens de lockdown maandelijks een voedselmand.

Ook op andere vlakken heeft het centrum een grote impact. ‘Het familiecentrum is een godsgeschenk’, zegt José Mario.

Hij is de papa van Jefry, een jongen met hersenverlamming die niet kan praten en moeilijk loopt. Na veel therapie in het centrum kan Jefry nu comfortabeler bewegen, kleuren en vormen herkennen en krijgt hij ondersteuning thuis, wat zijn herstel versnelt.

‘Mijn dankbaarheid is groot voor het personeel, NPH en de donateurs.’ zegt José Mario.

Hernando kon nooit kerstmis vieren

Hernando glimlacht weer. Het is fijn om hem eindelijk gelukkig te zien. Dat was nog niet zo lang geleden helemaal anders … Zijn levensverhaal kende dan ook enkele dramatische wendingen. Gelukkig kon hij terecht bij onze liefdevolle familie. Nu kijkt hij uit naar zijn tweede kerst.

Hernando is nu 10 jaar oud. Samen met zijn jongere broer en zus, Fabio en
Leila, kwam hij begin 2019 terecht in het kinderdorp van NPH Dominicaanse Republiek.

Tot dan was Hernando’s leven allesbehalve gemakkelijk. Hij groeide op zonder papa in een arme achterbuurt van de hoofdstad Santa Domingo, aan de oevers van de zwaar vervuilde Ozama-rivier. Er heerst daar veel werkloosheid en velen verdienen hun brood, in de strijd om te overleven, met misdaad, prostitutie en geweld.
Ook jongeren.

Hernando was 7 jaar oud toen zijn grootvader en bewaarengel, Pedrito, stierf. Zijn mama kreeg nadien mentale problemen en raakte verslaafd aan drugs.

Naarmate haar verslaving toenam, verergerde ook de leefsituatie van de familie. Het gebeurde dat zijn mama haar toevlucht zocht tot illegale praktijken om haar kroost te kunnen voeden. Soms kregen ze wat van de
buren, maar er waren ook dagen dat Hernando met een lege maag de straat op moest, op zoek naar eten. De kinderen werden volledig verwaarloosd en kregen bitter weinig liefde.

Tot ze door de sociale diensten naar het transitiehuis ‘Hogar de Paso Azúa’ werden gebracht. Van daaruit werden ze uiteindelijk in ons kinderdorp opgevangen. Onze organisatie, Nuestros Pequeños Hermanos (NPH), veranderde het leven van Hernando, zijn broer en zus. Maar de aanpassing was groot. Na hun aankomst voelden ze zich emotioneel, en waren ze soms opstandig. Nu bloeien ze open. De zorgverleners en psychologen helpen hen tot vandaag de dag met de verwerking van hun traumatisch verleden. Hernando is daarom NPH eeuwig dankbaar. Hij krijgt er medische zorg,
maaltijden, een dak boven zijn hoofd, genegenheid, steun en een schoolopvoeding. Hij zit vaak met een brede glimlach in de les.

Met diezelfde glimlach en pretlichtjes in de ogen denkt Hernando aan zijn favoriete tijd van het jaar: Kerstmis. Hij kan niet wachten op zijn tweede kerst bij Onze Kleine Weeskinderen.

‘Mijn gezin vierde vroeger nooit Kerstmis. Vorig jaar was mijn eerste kerstfeest magisch!’

Onze donateurs maakten dit waar voor Hernando en zijn broer en zus. Ook dit jaar kijken zij uit naar Kerstmis, hoewel het anders zal zijn door het coronavirus. Kerstmis staat daarom nog sterker in het teken van hoop en licht. Hernando hoopt dat de pandemie vlug verdwijnt en hij terug naar het normale leven kan. ‘Vrolijk kerstfeest iedereen’, zegt hij met zijn grootste glimlach.

Ik wil helpen

Update over de orkaan Iota die Latijns-Amerika trof

Sinds vorige week heeft de orkaan Iota veel schade aangericht in Centraal-Amerika. Het dodental ligt boven de 30. Na zijn passage door Nicaragua, zwakte de orkaan af naar een tropische storm. Dat veroorzaakte aardverschuivingen en heeft duizenden mensen dakloos gemaakt. Onder andere in gebieden waar ook twee weken geleden het orkaan ETA veel schade heeft aangebracht.

Onze kinderdorpen in Honduras en Nicaragua hebben geluk gehad en hebben geen schade gemeld. De kinderen en het personeel zijn ongedeerd en veilig.

We hebben meteen de handen uit de mouwen gestoken en 1200 kg droogvoer gedoneerd om de mensen in de getroffen gebieden in Honduras te ondersteunen. Ook verzamelen onze kinderen in Honduras op dit moment kleding voor de slachtoffers van de tropische storm.

Lysclène: in de steek gelaten langs de weg, nu liefdevol omringd

Het verhaal van Lysclène had fout kunnen aflopen. Zowel haar papa en mama verlaten het gezin wanneer ze nog maar een baby is. Zo belandt ze bij haar tante in de sloppenwijk van Port-au-Prince. Maar die zet haar letterlijk op straat. Gelukkig brengt het kinderdorp NPH Haïti redding.

Lysclène, bij haar aankomst in het kinderdorp

Lysclène werd geboren in het noorden van Haïti, als jongste in een gezin van 6 kinderen. Haar vader verlaat kort na haar geboorte het land, wat haar familie in nog meer armoede stort. En enkele jaren later doet haar
mama precies hetzelfde. Lysclène blijft achter bij haar broers en zussen, maar die kunnen niet voor haar zorgen. Ze wordt uiteindelijk toevertrouwd aan een tante die in Port-au-Prince woont, in de ellende van de sloppenwijk van Cité Soleil.

Het meisje groeit er op zonder enige zorg of genegenheid. Meer nog, op een
dag wordt ‘die extra te voeden mond’ haar tante te veel. Ze laat Lysclène op
een afgelegen, verlaten weg achter en zegt: ‘Wacht hier, ik kom terug voor jou.’

De 9-jarige Lysclène wacht de hele dag. Ze breekt in tranen uit en kijkt uit naar de auto van haar tante die nooit meer zal terugkomen. Lysclène is doodsbang en uitgeput als de avond valt. Stel u voor wat er met dat hulpeloze meisje had kunnen gebeuren …

Gelukkig komt er een vrouw langs die ontroerd is door dit kleine, huilende meisje dat helemaal alleen is. Ze neemt haar mee naar de zusters Salesianen. Zij bekommeren zich om Lysclène. Onder hen bevindt zich ook Zuster Altagrace, een van de leerkrachten in de school van ons kinderdorp, Ste Hélène. Zo werd Lysclène in november 2007 opgenomen in
onze grote familie. En voor het eerst leek het leven Lysclène – die tot dan alleen maar ellende en onverschilligheid had gekend – een beetje toe te lachen.

Al verliep de start in ons kinderdorp moeizaam. Lysclène had problemen met taal en maakte moeilijk vrienden. Dankzij ons speciale programma voor kinderen met een leerachterstand startte ze haar schoolopleiding. Nu
is Lysclène 22 jaar oud. Ze heeft vrienden, bloeit open en wordt aangemoedigd door ons onderwijsteam. De weg is nog lang, maar net
als elk van onze kinderen is ze gemotiveerd en blij om deel uit te maken van een gezin. Enkel dankzij donateurs zoals u kunnen we nog meer kinderen zoals Lysclène een betere toekomst bieden.

Lysclène, 22 jaar

Elk kind heeft recht op een thuis.

Lees hier hoe u in actie kan komen voor onze kinderen.

60 % belastingvermindering voor uw giften in 2020

De federale regering heeft besloten om de belastingvermindering voor giften aan erkende instellingen in 2020 te verhogen van 45% naar 60% door de coronacrisis. Op die manier willen ze goede doelenorganisaties helpen.

Dit betekent dat u voor uw giften van minimum €40 (op jaarbasis) aan Onze Kleine Weeskinderen, in 2020 een fiscaal voordeel krijgt van 60%. Dat geldt voor al uw bijdragen die u eerder dit jaar schonk.

Bijvoorbeeld: als u sinds het begin van dit jaar in totaal al €40 heeft geschonken, kost het u daadwerkelijk slechts €16.

Deze maatregel is niet alleen fantastisch nieuws voor u, maar ook voor onze kinderen in Latijns-Amerika en Haïti. Onze Kleine Weeskinderen kan namelijk nog meer kwetsbare kinderen uit de armoede halen in deze tijden van crisis, dankzij uw gebaar van solidariteit.


Ter vergelijking: een donatie van €40 zou u in 2019 daadwerkelijk €22 kosten na belastingvoordeel. Maar dit jaar komt uw donatie van €55 neer op €22! U krijgt dus meer terug van de belastingen en tegelijkertijd gaan er meer fondsen naar de kinderen

Het jaar 2020 loopt stilletjes aan ten einde … Maak daarom vóór 31 december 2020 uw gift over, zodat u nog kunt genieten van het extra fiscaal voordeel. Onze kinderen zouden u daar erg dankbaar voor zijn.

Alvast bedankt voor uw vrijgevigheid!

Ik wil helpen