Pasen in Latijns-Amerika

Pasen in Latijns-Amerika: hoop en nieuwe kansen voor kinderen

In Latijns-Amerika is Pasen veel meer dan alleen een feest. Het is een periode van verbondenheid, tradities en hoop. Voor de kinderen die door NPH worden begeleid, zijn deze momenten van samen vieren van onschatbare waarde.

Alfombras tijdens Semana Santa in Guatemala

Pasen in Latijns-Amerika: tradities, cultuur en emotie

Elk jaar is Pasen een bijzonder moment. Een periode die wereldwijd in het teken staat van vernieuwing, hoop en solidariteit.

Maar in Latijns-Amerika, waar NPH kinderen in kwetsbare situaties ondersteunt, krijgt Pasen nog een diepere betekenis. Het is een tijd waarin gemeenschappen samenkomen, tradities worden doorgegeven en verbondenheid tastbaar wordt.

Die hoop leeft niet alleen in symbolen of vieringen, maar ook in de dagelijkse werkelijkheid van kinderen: een veilige thuis, een gedeelde maaltijd, zorg, aandacht en de warmte van een familie.

De Goede Week, of Semana Santa, is in veel Latijns-Amerikaanse landen één van de belangrijkste periodes van het jaar. Families en gemeenschappen komen samen rond rijke en betekenisvolle tradities.

Een van de meest indrukwekkende voorbeelden zijn de beroemde alfombras in Guatemala: kleurrijke tapijten gemaakt van gekleurd zaagsel, bloemen en zorgvuldig uitgewerkte patronen. Deze kunstwerken worden gecreëerd als onderdeel van processies en symboliseren een collectieve daad van toewijding en verbondenheid.

Voor de kinderen die NPH begeleidt, zijn zulke tradities veel meer dan een mooie activiteit. Ze bieden een kans om samen te creëren, om deel uit te maken van iets groters, en om zich verbonden te voelen met hun cultuur en gemeenschap.

Kinderen vieren Pasen binnen NPH-programma’s

Kleine momenten die een groot verschil maken

Pasen is ook een tijd van lichtheid en vreugde. Binnen de NPH-programma’s beleven kinderen deze periode via eenvoudige maar waardevolle momenten: creatieve ateliers, spelletjes, paaseieren zoeken en vooral samen lachen.

Op het eerste gezicht lijken het misschien kleine dingen. Maar voor kinderen die moeilijke ervaringen hebben meegemaakt, betekenen zulke momenten enorm veel.

Ze helpen hen om positieve herinneringen op te bouwen, opnieuw vertrouwen te voelen en een gevoel van veiligheid en verbondenheid te ervaren.

Met andere woorden: het zijn net deze eenvoudige momenten die stap voor stap meehelpen aan herstel en aan een toekomst waarin kinderen opnieuw gewoon kind kunnen zijn.

Dankzij u krijgt hoop een echte betekenis

Overal ter wereld staat Pasen symbool voor een nieuw begin. Maar binnen NPH wordt die hoop elke dag concreet gemaakt in het leven van kinderen in Latijns-Amerika.

Dankzij de steun van mensen zoals u krijgen kinderen niet alleen de kans om feestmomenten te beleven, maar ook om op te groeien in een veilige en liefdevolle omgeving met toegang tot onderwijs, zorg en toekomstperspectief.

In deze paasperiode willen we vooral één eenvoudige maar oprechte boodschap delen: uw steun maakt het verschil. Voor veel kinderen betekent die steun niet alleen hulp vandaag, maar ook de kans om opnieuw te geloven in morgen.

Posted on by NPH User

Bij NPH vormen we één grote familie

Valentina is al 16 jaar tía in een NPH-kinderdorp. Ze biedt kinderen die al te veel moesten missen opnieuw warmte, structuur en vertrouwen. Zeker rond Kerstmis voelt het extra sterk: niemand hoeft er alleen voor te staan. Dankzij uw steun kunnen duizenden kinderen elk jaar opgroeien in een omgeving die aanvoelt als een echte familie.
Valentina, tía bij NPH, samen met kinderen in het kinderdorp

Een tía die haar leven aan kinderen wijdt

In onze kinderdorpen betekent tía veel meer dan “tante”. Een tía is een vaste zorgfiguur: een begeleidster die samen met de kinderen leeft, voor hen zorgt en hen elke dag opnieuw een gevoel van veiligheid geeft. Ze is hun houvast, hun luisterend oor en vaak ook hun moederfiguur. Het is die warme, dagelijkse aanwezigheid die kinderen helpt groeien: iemand die luistert, aanmoedigt, grenzen stelt en hen vooral laat voelen dat ze ertoe doen. Valentina is al zestien jaar tía bij NPH. Ze begeleidt kwetsbare kinderen en weeskinderen met een toewijding die je niet kunt aanleren — die komt recht uit het hart.

“Het voelt alsof ik deel uitmaak van een grote familie,” zegt Valentina.

Kerstmis: lichtjes, mis en kleine wonderen

Voor Valentina is Kerstmis de mooiste tijd van het jaar. Op kerstavond vieren ze samen de mis. De kinderen bereiden dansen en kleine toneelstukjes voor. Er wordt gelachen, geoefend, gefluisterd, en telkens weer groeit de spanning: wie krijgt welk cadeautje?

Valentina herinnert zich nog levendig hoe een jongen ooit uitriep dat er ook voor hém een geschenk was. “Zijn vreugde was zo puur. Dat moment maakte mij heel gelukkig,” vertelt ze. Op zulke ogenblikken zie je: een kind heeft niet alleen eten en school nodig — maar ook het gevoel dat hij gezien wordt.

Robinson uit het NPH-kinderdorp kijkt uit naar Kerstmis en de feestmaaltijd

Voor kinderen zoals Robinson is Kerstmis niet vanzelfsprekend

Robinson woont in ons kinderdorp en kijkt enorm uit naar de kerstmaaltijd. Maar voor veel kinderen is Kerstmis geen evidentie. Ze maakten al veel mee en dragen vaak een zware rugzak. Zonder steun missen ze niet alleen zorg en onderwijs, maar ook de warmte van samenzijn die Kerstmis zo betekenisvol maakt.

Daarom doet Valentina elke dag opnieuw haar best om hen te laten voelen dat ze veilig zijn, dat ze erbij horen, en dat ze wél een eerlijke kans verdienen — ook als de wereld die kans niet vanzelf gaf.

Wat uw steun mogelijk maakt

Dankzij uw steun kunnen wij elk jaar duizenden kinderen warmte, zorg en kansen geven. Concreet betekent dat:

1.357 kinderen vonden een thuis in onze kinderdorpen.
3.595 kinderen uit de gemeenschap kregen toegang tot onderwijs.
987 kinderen met een handicap of chronische ziekte kregen gespecialiseerde zorg.
1.006 jongeren behaalden een diploma en bouwen zo aan hun toekomst.

Kinderen van NPH samen – verbondenheid, vriendschap en een warm thuis

Meer dan hulp: een familie die blijft

Achter elk cijfer schuilt een gezicht, een verhaal, een kind dat opnieuw kan ademen. Bij NPH bouwen we niet alleen aan basiszorg, maar aan verbondenheid. Aan een plek waar een kind leert: ik ben niet alleen. Waar het opnieuw durft dromen.

En precies dát is de kracht van een tía zoals Valentina: dag na dag aanwezig zijn, totdat kinderen opnieuw vertrouwen voelen. Dat is geen klein verschil. Dat is het begin van een nieuwe toekomst.

Word peter of meter

Of doe een gift en help mee een warme thuis te bieden.

Posted on by Daniela Derksen

Veiligheidsincident in Haïti

Op 3 augustus heeft zich een ernstig veiligheidsincident voorgedaan op ons St. Hélène-terrein in Haïti. Daarbij zijn zeven medewerkers — onder wie een Ierse vrouw — en één jongere meegenomen. Het incident is momenteel nog in onderzoek.

De kinderen in ons kinderdorp zijn veilig

We begrijpen dat dit bericht verontrustend is, zeker voor wie een kind sponsort in Haïti. We willen iedereen geruststellen dat de kinderen in onze zorg veilig zijn en dat hun welzijn onze hoogste prioriteit blijft.

Gezien de gevoeligheid en de evoluerende aard van deze situatie, zullen we voorlopig geen verdere details delen. We vragen om discretie en geduld terwijl we dit moeilijke moment samen doormaken.

NPH is al meer dan 35 jaar actief in Haïti, samen met onze partnerorganisatie St. Luc. We bieden zorg, onderwijs en medische hulp aan de meest kwetsbare kinderen.

Onze gedachten zijn bij de acht betrokken personen. We blijven hoopvol dat ze spoedig en veilig zullen terugkeren.

Onze missie blijft: er zijn voor kinderen in nood.
Bedankt voor jullie steun en vertrouwen.

Posted on by Daniela Derksen

Een nieuwe thuis voor kinderen in Haïti: het verhaal van Alex

Herinneren jullie je nog Alex, de jongen uit Haïti die eind 2022 achtergelaten werd in ons kinderziekenhuis? Zijn zus, zijn enige familielid, bracht hem binnen omdat hij dringend medische zorgen nodig had. Toen bleek dat hij HIV had, verbrak ze alle contact. Hij werd lange tijd verzorgd in ons ziekenhuis waardoor zijn gezondheid aanzienlijk verbeterde, maar de kleine Alex bleef alleen achter.

Maar, dankzij uw hulp, kreeg hij vorig jaar een warme thuis in ons kinderdorp in het Kenscoffgebergte. We vroegen hem nu zelf hoe het met hem gaat. Door het aanhoudende bendegeweld zijn de omstandigheden momenteel natuurlijk een pak stresserender voor de kinderen.

Voel je je goed in het kinderdorp?

Alex:

Ja, ik voel me goed en veilig, alleen ben ik soms bang als we schoten horen. Ik hoop dat de bandieten niet tot bij ons geraken. Dan speel ik met mijn vrienden om er niet aan te denken.

Heb je hier een beste vriend?

Alex:

Ja, ik heb een beste vriend, hij woont niet in hetzelfde huis als ik, maar we delen alles met elkaar. Ik wist vroeger niet wat het was om vrienden te hebben op wie ik altijd kan rekenen.

Wat heb je geleerd sinds je hier bent?

Alex:

Ik heb leren schrijven, dit was altijd al een droom. Ik dacht niet dat ik ooit die kans zou krijgen. Ik ben trots op mijn schoolprestaties hier. Ik hou van wiskunde en geschiedenis, grammatica vind ik nog steeds erg moeilijk.

Samen geven we kinderen opnieuw een toekomst

Wat wil je later worden?

Alex:

Ik wil later zoals directeur Kenson Kaas zijn. Iedereen vindt hem leuk en kijkt naar hem op. Hij is zo moedig en laat ons nooit in de steek. Ik zou ook veel andere kinderen kunnen helpen als ik was zoals hem.

Heb je het gevoel dat je vooruitgaat op school?

Alex:

Ja, ik ga vooruit. De leraar komt heel vaak tot bij mijn bank om te kijken wat ik opschrijf, mij te helpen en te vragen of ik alles begrijp. Ze helpen me eigenlijk bij alles.

Kleine organisatie, grote impact

Alex is één van de honderden kinderen die dankzij de steun van mensen zoals jij een nieuwe start kregen. Bij NPH Belgium zijn we een kleine organisatie, maar met jullie hulp maken we groot verschil in het leven van kinderen in Latijns-Amerika.

Help kinderen zoals Alex

Samen geven we kinderen opnieuw een toekomst

Posted on by Astrid Dupuis

Psychologie als fundament voor de groei van een kind

“Een kind kan pas nieuwe kansen grijpen als het zich emotioneel veilig en sterk voelt.”

Nelly Fernandez, expert in psychologie en haar patiënten

Interview met Nelly Fernandez over de rol van psychologie bij kinderen

We spraken met Nelly Fernandez, Coördinator Mentale Gezondheid bij NPH International, over de cruciale rol van psychologie in het leven van kwetsbare kinderen. In dit gesprek vertelt ze over de trauma’s waarmee kinderen bij ons aankomen, hoe ze psychologisch ondersteund worden en wat de grootste uitdagingen zijn.

Hoe belangrijk is mentale gezondheid bij kinderen?

“Mentale gezondheid is de basis waarop een kind kan groeien en bloeien.”

Mentale gezondheid is de basis waarop een kind kan groeien en bloeien. En het vormt de kern van alles wat we doen binnen de organisatie. We bieden niet alleen onderdak, eten of onderwijs—wij helpen kinderen ook emotioneel te herstellen, zodat ze optimaal die kansen kunnen benutten. Als een kind emotioneel niet klaar is, of niet in zichzelf gelooft, dan kan het die nieuwe kansen niet volledig benutten.

Welke kinderen krijgen die psychologische ondersteuning?

We helpen zowel kinderen in de kinderdorpen als kinderen die bij hun families wonen. In beide omgevingen staat het kind centraal. We betrekken ook de gezinnen, als zij daarvoor openstaan, via workshops in de gemeenschapscentra. In de kinderdorpen zijn de behoeften vaak complexer. Veel kinderen komen bij ons met diepe emotionele wonden, trauma’s en ontwikkelingsproblemen als gevolg van verwaarlozing of mishandeling.

Met welke emotionele uitdagingen komen kinderen bij ons toe?

Veel kinderen hebben last van een hechtingstrauma. Sommigen hebben psychisch, lichamelijk of seksueel geweld meegemaakt. Anderen lopen achter in hun ontwikkeling door ondervoeding of gebrek aan stimulatie in hun vroege jaren. We zien vaak posttraumatische stress, laag zelfbeeld, emotionele ontregeling en leerproblemen. Het zijn kinderen die jarenlang in overlevingsmodus leefden.

Wat is de impact van dergelijk trauma op de ontwikkeling
van een jong kind?

Die impact is enorm. Als kinderen opgroeien in onveilige omstandigheden, ontwikkelt hun brein
zich in een constante staat van waakzaamheid. Dat heeft gevolgen voor hun emoties, concentratievermogen, leervermogen en sociale vaardigheden. Ons doel is hen weer een veilig gevoel te geven, want het brein van een kind ontwikkelt zich pas écht goed als het zich veilig voelt.

De grootste uitdagingen voor onze psychologische zorg?

Personeel en financiering. We zien dat de kinderen die nu bij ons terechtkomen, vaak zwaardere trauma’s en ernstigere schendingen van hun rechten hebben meegemaakt. Elk kind verdient de kans om te herstellen en aan een betere toekomst te bouwen. Met de juiste middelen kunnen we dat mogelijk maken, maar we hebben niet genoeg mensen om hen individueel te begeleiden. Idealiter zou één verzorger verantwoordelijk zijn voor 4 à 5 kinderen, maar dat is niet altijd haalbaar. Vooral kinderen met een beperking vragen meer gerichte aandacht.

Kun je een concreet beeld geven van die huidige noden?

Tijdens mijn missie in Honduras zie ik hoe groot de nood is. We hebben dringend nodig:

  • 2 extra psychologen
  • 2 maatschappelijk werkers
  • 8 opvoeders
  • 1 psycholoog en 1 maatschappelijk werker voor de school

De lonen zijn bescheiden: een psycholoog verdient ongeveer € 725 per maand, een opvoeder € 615. Toch is het werk zowel emotioneel als professioneel bijzonder veeleisend.

Help mee investeren in psychologische zorg voor kinderen

Met jouw steun kunnen we meer professionals in de psychologie inschakelen en kinderen helpen herstellen van hun trauma’s.

Steun psychologische hulp voor kinderen

Posted on by NPH User

Rosalie’s eerste kerst bij NPH Haïti

Een moeilijke start in Haïti

Rosalie groeide op in Kenscoff, Haïti, in een klein huisje zonder elektriciteit, samen met haar vier broers. Hun huis bestond uit slechts één kamer en was verre van veilig. Toen haar vader na een hevige ruzie het gezin verliet en nooit meer terugkwam, bleef Rosalie’s moeder alleen achter met vijf kinderen en zonder inkomen. Ze besloot uiteindelijk de kinderen toe te vertrouwen aan NPH (Nuestros Pequeños Hermanos), omdat ze niet langer in hun basisbehoeften kon voorzien.

Ondanks alles heeft Rosalie nog steeds een warme band met haar moeder. Met Kerstmis komt haar moeder zelfs op bezoek, om samen tijd door te brengen met haar kinderen.

Een magische eerste kerst bij NPH

Rosalie kwam op 10-jarige leeftijd bij NPH Haïti. Voor die tijd waren feestdagen vaak een moeilijke periode voor haar familie. Maar sinds haar komst bij het kinderdorp verandert het vakantieseizoen in een magische tijd. De bomen worden versierd met knipperende lichtjes, en samen met de andere kinderen bereidt ze zich voor op Kerstmis. Haar vriendelijkheid maakt haar geliefd bij iedereen, en iedereen kijkt uit naar het delen van de feestvreugde met haar.

Rosalie's eerste kerst bij NPH Haïti

Haar eerste kerst bij NPH was onvergetelijk. Terwijl haar jongere broers hun cadeautjes openmaakten, straalde Rosalie van geluk. Het grootste geschenk voor haar was de wetenschap dat ze veilig waren, goed gevoed werden en deel uitmaakten van een liefdevolle gemeenschap. Toen ze haar eigen cadeau ontving, een prachtig gebonden dagboek, werd ze emotioneel. Het was een perfect geschenk voor haar passie voor schrijven en dromen over de toekomst.

Een hoopvolle toekomst

Sinds die kerst schrijft Rosalie elke avond in haar dagboek. Ze noteert haar dromen en toekomstplannen. Haar volwassenheid en openheid maken een diepe indruk op de andere kinderen. “Ze is echt een ster hier,” vertelt Hency, de tio die voor haar zorgt. Rosalie brengt licht in het leven van anderen, en haar toekomst lijkt veelbelovend. Ze geniet van het maken van handgemaakte kerstkaarten en kijkt vol enthousiasme uit naar de feestdagen.

Bij NPH Haïti is kerst meer dan alleen een feestdag. Voor kinderen zoals Rosalie symboliseert het hoop, gemeenschap en de belofte van een betere toekomst.

Benieuwd hoe u het leven kan veranderen van een kind?

Ik wil helpen!

Posted on by NPH User

Een greep uit de landbouw- en drinkwaterprojecten van NPH

NPH Dominicaanse Republiek

Optimalisatie van landbouw- en drinkwaterprojecten

NPH Dominicaanse Republiek heeft recentelijk een agronoom ingehuurd om hun landbouw- en drinkwaterprojecten te optimaliseren. Momenteel produceert het kinderdorp 20% van het voedsel dat geconsumeerd wordt, waaronder groenten, knollen, noten, fruit en bladgroenten. Deze zelfvoorziening bespaart jaarlijks maar liefst € 20.289. Daarnaast verkopen ze nu ook enkele van hun producten. Een geavanceerd waterzuiveringssysteem behandelt en herverdeelt water voor diverse toepassingen, zoals landbouw- en landschapsirrigatie en drinkwatervoorziening.

Weetje: De landbouwgrond van NPH Dominicaanse Republiek beslaat maar liefst 35.400 m², een belangrijk onderdeel van hun landbouw- en drinkwaterprojecten!

NPH El Salvador

Voedselproductie en ecologische initiatieven

NPH El Salvador produceert maar liefst de helft van hun voedsel zelf. Ze verbouwen tomaten, komkommers, chili’s, radijzen, uien, koriander, papaja’s, watermeloenen en bananen. Bovendien maken ze zelf tortilla’s van maïs en produceren ze melk, verse kaas, rundvlees en varkensvlees op een ecologische manier: zonder chemicaliën en met organische meststoffen. Ze delen ook voedselpakketten uit aan 150 gezinnen in hun gemeenschapsprogramma’s. Helaas behandelt het ziekenhuis elk jaar veel kinderen met voedseltekorten, ondervoeding of ziektes door voedsel- en watervergiftiging: in 2023 waren dat 234 kinderen.

Weetje: NPH El Salvador heeft dagelijks 400.000 liter water nodig, wat neerkomt op 2.800.000 liter per week.

NPH Honduras

Verbeteringen in waterzuivering en voedselproductie

NPH Honduras heeft onlangs een nieuw waterdoseringssysteem geïnstalleerd voor een betere waterzuivering. Daarnaast zijn er 5 nieuwe kranen geplaatst die gezuiverd water leveren op strategische plaatsen op de boerderij. Ze hebben ook een nieuwe sproeier en planter aangeschaft en extra materiaal om groenten te kweken. Plannen zijn in de maak om een nieuwe waterput te boren, omdat de huidige drinkwatervoorziening onvoldoende is. Het kinderdorp produceert 38% van hun voedsel zelf en stuurt wekelijks verse groenten naar de keuken, 2 keer per week vlees en 2 keer per dag verse melk.

Weetje: NPH Honduras serveert maandelijks maar liefst 22.024 maaltijden en 7.973 tussendoortjes, waarvoor 12.960 eieren nodig zijn.

Posted on by NPH User

Kinderrechten in Guatemala zijn nog steeds geen evidentie

Violeta vecht voor onderwijs en gezonde voeding voor haar kinderen

Violeta Guerrera is een 35-jarige moeder uit Chimaltenango in Guatemala en groeide op met haar 10 broers en zussen in een extreem arme familie. Toen ze 8 was, stierf haar moeder aan een galblaasprobleem. Haar vader haalde haar vervolgens van school, waardoor Violeta het recht om te studeren ontnomen werd. Nu strijdt ze volop voor onderwijs, gezonde voeding en een veilige omgeving voor haar eigen 3 kinderen.

Violeta uit Guatemala met haar kinderen

Als moeder droomt ze van een beter leven voor haar kinderen

Na zo’n trieste jeugd groeide Violeta op, dromend van een beter leven. Op haar 18e trouwde ze met Pedro en kreeg 3 kinderen in slechts een paar jaar tijd. Maar in plaats van een beter leven, leidde haar huwelijk tot meer problemen. Want Pedro werkte niet, begon steeds meer te drinken en was agressief tegen Violeta en haar kinderen. Op een nacht in een ziekenhuis in Chimaltenango voelde Violeta dan ook dat ze niet meer verder kon. Artsen hielpen Violeta om een klacht wegens mishandeling tegen haar man in te dienen.

Kinderen vaak slachtoffer van huiselijk geweld in Guatemala

Dit gedrag tegen vrouwen wordt in Guatemala in stand gehouden door een patriarchale en conservatieve cultuur, weinig veiligheidsmaatregelen en straffeloosheid voor de daders. Maar ook jonge meisjes en jongens zijn slachtoffer van huiselijk geweld, hun kinderrechten worden dan ook vaak geschonden. Tegenwoordig heeft Violeta het alleenrecht om voor haar kinderen te zorgen. Pedro wordt nu aangeklaagd door het Openbaar Ministerie.

Ontdek ons kinderdorp in Guatemala

Ze wonen in het oude huis van haar vader. De familie moet zich nog aanpassen aan de nieuwe situatie omdat ze niet veel meubels hebben en ook weinig kinderspeelgoed.

“Ik ben een alleenstaande moeder. Het leven is erg moeilijk voor me omdat ik geen vaste baan heb en dus maar weinig verdien om mijn gezin te onderhouden”.

Onderwijs en evenwichtige voeding dankzij de programma’s van NPH

Violeta wil dat haar kinderen alles kunnen krijgen waar ze recht op hebben. Ze besloot daarom NPH Guatemala te benaderen nadat ze hoorde over de projecten en ondersteunende programma’s in de gemeenschap. NPH adviseerde om de oudere kinderen in de NPH-school in te schrijven zodat ze degelijk onderwijs krijgen.

Lees hier meer over de NPH onderwijsprogramma’s

Sinds januari 2021 gaat ook Violeta’s jongste kind, een zoontje van vier, naar de dagelijkse kinderopvang van NPH Guatemala. In het kinderdagverblijf krijgt hij gezonde voeding en voldoende ruimte om te groeien en te spelen met leeftijdsgenootjes.

Het jongste zoontje van Violeta krijgt onderwijs en gezonde voeding bij NPH

“Sinds mijn zoon naar de kinderopvang van NPH gaat, is hij gelukkig. Vroeger was hij een verdrietig en moe kind. Het is fantastisch om te zien hoe goed het nu met hem gaat. Het beste is dat hij daar gezonde voeding en vitamines krijgt. Ze sturen ook wat eten voor onze familie, dat helpt me enorm”.

Vandaag is hij 6 jaar en stelt het erg goed. Tegenwoordig voelt Violeta zich gelukkig en optimistisch over haar leven. Dankzij de steun van NPH gelooft ze in een beter leven voor haarzelf en haar kinderen en blijft ze vechten voor hun rechten.

Steun ons in de strijd voor kinderrechten in Latijns-Amerika

Posted on by Astrid Dupuis

Getuigenis van Gena over de situatie in Haïti

Gena Heraty is verantwoordelijk voor kinderen en jonge volwassenen met een handicap in Haïti. Ze komt oorspronkelijk uit Ierland en woont sinds haar vrijwilligerswerk voor NPH in 1993 in het land.

In 2019 werd Gena door het Ierse Rode Kruis erkend voor haar inzet voor kwetsbare kinderen met een handicap in Haïti en hun families, die vaak in nood verkeren door de handicaps van hun kinderen en het gebrek aan geschikte voorzieningen in het land. Ze kreeg ook de Oireachtas Human Dignity Award in 2020, voor haar leven gewijd aan de menselijke waardigheid van kinderen in Haïti.

Ze geeft een aangrijpend verslag van de situatie daar.

“Haïti tegenwoordig.

Het is tegenwoordig moeilijk om over Haïti te schrijven.

Het is moeilijk om deze verhalen te vertellen – het zijn harde verhalen, angstaanjagende verhalen.

Verhalen van verbrande lichamen – lichamen van mannen en vrouwen zoals jij en ik.

Mannen en vrouwen die hun gang gaan, niemand lastig vallen, ‘s morgens op een bus stappen en in die bus levend verbrand worden.

Waarom was dit?

Wie weet het?

Verkeerde plaats, verkeerde tijd?

Een bendeleider die de bevolking terreur toebrengt?

Het is moeilijk te praten over de moeder van drie kinderen, die vorige week naar de markt ging en op weg naar huis werd vermoord. Ze zat in de Tap Tap (lokaal vervoer), de bandieten hielden haar tegen. Ze beroofden de passagiers, vertrapten de groenten die ze mee naar huis namen. Deze moeder van drie had een zak rijst.

Ze openden hem, maakten hem leeg en vertrapten hem.

Ze riep: “O Jezus, ik heb drie kinderen, wat zal ik ze te eten geven?

Ze schoten haar neer.

Het is moeilijk om te praten over de schoolkinderen die op school een helm dragen, een helm dragen in het klaslokaal, in de hoop zich te beschermen tegen verdwaalde kogels.

Het is moeilijk om te praten over de leraar die in de nek werd geschoten terwijl hij les gaf in het klaslokaal.

Moeilijk om te praten over de kleine kinderen die op de grond onder de schoolbanken liggen, terwijl overal om hen heen massale schoten te horen zijn.

Niet gemakkelijk om te praten over alle kinderen die niet naar school kunnen omdat het te gevaarlijk voor hen is om de weg op te gaan.

In de eerste twee weken van maart zijn volgens de VN minstens 277 mensen gedood en 101 ontvoeringen gemeld.

Sinds januari hebben VN-medewerkers 531 moorden geteld. U kunt er zeker van zijn dat de echte aantallen nog hoger liggen. Ze zeggen dat veel van deze schietpartijen willekeurig waren, waarbij sluipschutters op mensenmassa’s schoten.

Het is hartverscheurend om met medewerkers te praten die geen idee hebben wat ze moeten doen.

Ze zijn omringd door bandieten en geweervuur.

Ze zijn gevangenen in hun eigen huis.

Eén dame werd in augustus gedwongen haar huis te verlaten.

In september huurde ze een huis en nu zeven maanden later moet ze opnieuw verhuizen omdat ze opnieuw omringd is door geweervuur en bendes.

Een ander vroeg me gisteren om een matras – als je je huis verlaat kun je geen spullen meenemen – alleen een paar dingen. Zij en haar zoon verblijven bij een vriend.

De kans is groot dat zodra je je huis verlaat, de bandieten komen en alles stelen.

Dat is wat er gebeurd is met twee van onze medewerkers. Alles is meegenomen. 30 jaar hard werken, alles is weg.

Drie van onze leraren werden aangevallen op weg naar hun werk.

Drie dappere vrouwen.

Ik word zo boos als ik het lijden zie.

Als ik mensen hun huizen zie ontvluchten.

Als ik de video’s zie van huizen die tot de grond toe worden afgebrand.

Boos als ik zie hoe goede mensen in angst leven.

Boos als elk gesprek gaat over wie er is ontvoerd en wie er is vermoord.

Boos als bendes video’s posten van hun massale aanvalswapens,

als ze video’s sturen van zichzelf terwijl ze hun slachtoffers vermoorden of verkrachten.

Video’s waarin ze de politie bespotten omdat ze proberen orde en gezag te handhaven.

Video’s waarop ze enorme sommen geld tellen – geld van ontvoeringen.

Een goede vriendin van ons werd op 2 februari ontvoerd.

We moeten aannemen dat ze dood is, want we hebben geen nieuws van haar.

Veel ontvoerden worden mishandeld.

Anderen niet.

Allen zijn getraumatiseerd.

Hoe kan het ook anders?

Het is moeilijk om deze dagen over Haïti te schrijven.

We hopen op betere tijden.

We doen wat we kunnen om er te zijn voor degenen die we ontmoeten

en we doen ons best om al onze programma’s gaande te houden.

Het gaat goed met de kinderen en jongeren en zij geven ons kracht om elke dag aan te kunnen.

Zijzelf, die zoveel geleden hebben in hun jonge leven, zijn nog steeds heel gul met glimlachen en knuffels.

We zien hoe ze nieuwe vaardigheden leren – zoals eten geven, aankleden, uitkleden, eten koken – kostbare momenten voor hen en voor ons.

Het voedt onze ziel.

Het is moeilijk om deze dagen over Haïti te schrijven.

In sommige opzichten zou het erger zijn om niet te schrijven.”

Posted on by Daniela Derksen

Ontdek de paastradities in Latijns-Amerika

Pasen is geen dag zoals een ander in België. Voor bijna iedereen is dit een belangrijk moment om samen te komen met vrienden en familie en waarden als vriendschap, naastenliefde en vergiffenis te vieren. 

In Latijns-Amerika en het Caraïbisch gebied is de meerderheid van de bevolking katholiek en is dit één van de hoogtepunten van het jaar.

Hieronder kunt u lezen hoe het in onze kinderdorpen gevierd wordt:

EL SALVADOR

Vasten: minder is meer

In El Salvador is het gebruikelijk om bij de hoofdmaaltijden brood of tortilla’s te eten. Tijdens de vastentijd eten we geen brood of tortilla’s. Zo hoeven de kinderen geen maaltijd over te slaan of zelfs honger te lijden, maar begrijpen ze wel de boodschap: we doen het even zonder iets wat we graag eten om ons lichaam en ziel te zuiveren.

Guatemala

Maakt kleurrijke straattapijten

Voor de kinderen en jongeren in het kinderdorp in Guatemala is Palmzondag het begin van een week vol mooie tradities. Vrolijke tapijten, optochten en spelletjes kleuren hun dagen. De kinderen voelen zich ware kunstenaars wanneer ze kleurrijk zaagsel in het mooiste tapijt omtoveren. Ook de kruistocht van Jezus wordt nagespeeld. In de kleine processie legt de godsdienstleraar op verschillende punten het lijden van Christus uit.

Schenk een kind met Pasen een betere toekomst

Mexico

Paaseieren zoeken

Tijdens Pasen komen de jongeren uit Cuernavaca naar het kinderdorp. Alle kinderen genieten samen van verschillende activiteiten, lekker eten en bezinning. Voor het paasontbijt zijn er donuts, chocolade-eieren en warme chocolademelk. Daarna gaan de kinderen op zoek naar verstopte eieren op het terrein.

Nicaragua

Steekt een groot nachtelijk vuur aan

In Nicaragua wordt het Laatste Avondmaal van Jezus herdacht op Witte Donderdag. Een priester wast de voeten van twaalf kinderen. Op zaterdag wordt een groot vreugdevuur aangestoken en gezegend. Daarna steken we de paaskaars aan en geven de kinderen het vuur door totdat alle kaarsen branden en de nacht oplicht en schittert.

Bolivia

Traditionele voetwassing

In NPH Bolivia is het een traditie om op Witte Donderdag de voetwassing van de twaalf apostelen na te spelen. Twaalf kinderen zitten in een halve cirkel en de directeur van het huis wast de voeten van elk kind. Sommige kinderen zijn zo kietelig dat het er al snel ontaardt in vrolijk gegiechel. Ze leren zo op een kindvriendelijke manier dat het belangrijk is om voor anderen te zorgen, te vergeven en elkaar lief te hebben

Schenk een kind met Pasen een betere toekomst

Posted on by NPH User