Giovana, een moederfiguur met een roeping

Al van kindsbeen af droomde Giovana Fuentes ervan om voor anderen te zorgen. Toen ze zag hoe kwetsbare kinderen in het kinderdorp van NPH Peru een warme thuis vonden en dankzij de goede gezondheidszorg en kwaliteitsvol onderwijs vooruitgang in hun leven boekten, wist ze dat ze er graag wilde werken als verpleegkundige. Ondertussen werkt ze al meer dan 7 jaar in het kinderdorp en is ze nu ziekenhuiscoördinator.

Ondanks de grote uitdagingen van vandaag, is het nog steeds haar droomjob. Ze vindt het prachtig hoe onze donateurs met hun giften zo’n grote impact hebben op het leven van de kinderen en hun gezondheid.

‘Het mooiste vind ik de genegenheid en het vertrouwen die de kinderen mij geven door hun gevoelens en emoties te delen. Sommige jongeren die het kinderdorp al hebben verlaten, komen nog steeds terug voor advies. Dan realiseer je je dat je voor hen ook een soort moederfiguur bent. Met Moederdag in aantocht is dat een mooie gedachte,’ lacht ze.

Ik wil helpen

Melissa en Melinda hebben elkaar…en ù om op te bouwen!

Wie Melissa en Melinda naast elkaar ziet lopen in ons kinderdorp in Honduras, ziet in één oogopslag dat het zusjes zijn. Ze zijn nu vier en zes jaar oud en ze groeien gezond en gelukkig op. De twee zijn onafscheidelijk: ze staan samen op, zitten naast elkaar aan de ontbijttafel, helpen samen bij het opruimen, gaan hand in hand naar school en ze spelen erg veel met elkaar.

De verjaardagen en feestdagen zoals Pasen en Kerstmis, zijn voor de meisjes heel speciale dagen. En op moederdag krijgen zij bezoek van hun WereldOuder, die zelf ook is opgegroeid in ons kinderdorp.

Al deze activiteiten dragen bij aan de hechte band die Melissa en Melinda met elkaar hebben, maar ook met hun andere broertjes en zusjes in het kinderdorp. “Ik vind het hier heel leuk en wij hebben veel vrienden en vriendinnetjes”, vertelt Melissa met een glimlach. De meisjes zijn een grote inspiratie voor de andere kinderen, die net zoals zij niet bij hun ouders kunnen opgroeien door armoede.

Samen sterker in één familie!

In onze kinderdorpen zetten we ons in om de band tussen broertjes en zusjes sterk te houden. We zorgen ervoor dat ze regelmatig samen activiteiten doen, zoals samen koken, want samen zijn schept een band voor het leven!

Na twee operaties loopt Rosalia weer zelfstandig

De 7-jarige Rosalia was er erg aan toe. Het meisje werd geboren met een ernstige misvorming van haar linkervoet en moest dringend worden geopereerd. Alleen had haar grootmoeder – bij wie Rosalia woonde – het geld niet om een behandeling of operatie te betalen … U bracht redding.

Toen Rosalia in april 2019 in de NPH-familie van Honduras werd opgevangen, was haar toestand slecht. Door een voetmisvorming kon ze haar enkel niet buigen en stond haar voet permanent naar binnen. Daardoor liep ze altijd op het buitenste deel van haar zool. Bovendien voelde ze bijna niets meer in die voet. Een operatie was hoognodig, maar de armoede waarin zij met haar oma leefde, zorgde voor extra complicaties.

In Honduras leeft bijna 1 op de 5 mensen in extreme armoede, zonder toegang tot gezondheidszorg. Bovendien heeft vrijwel niemand een ziekteverzekering. Vele kinderen zijn dan ook ziek, ondervoed en verwaarloosd en krijgen niet de nodige medische zorg.

Na de scheiding van haar ouders werd Rosalia opgevangen door haar oma in een dorpje vlak aan de grens met El Salvador. Haar oma vertrok altijd erg vroeg in de ochtend om te gaan werken op de koffieplantages om toch maar een beetje eten op tafel te kunnen zetten. Rosalia ging niet naar school, want dat kon haar oma niet betalen. Ze bleef daarom hele dagen alleen thuis en deed wat ze kon in het huishouden. Al moest ze haar voet dan wel over de oude, vuile vloer slepen. Zo ontstond er een ernstige zweer.

Weer een tegenslag, want de openbare ziekenhuizen wilden haar niet opereren. Eerst moest de ontsteking namelijk drie maanden lang dagelijks behandeld worden. Maar Rosalia’s grootmoeder had zelfs geen geld om haar naar de stad te brengen, laat staan om de behandelingen, operatie en revalidatie te betalen!

Gelukkig staat NPH Honduras altijd open voor families uit de arme omliggende gemeenschappen. Ons kinderdorp nam kennis van de situatie van Rosalia en haar ondraaglijke pijn. Het meisje kreeg daarom meteen de juiste behandeling en woont nu ook in ons kinderdorp, waar ze naar school gaat, gezonde voeding krijgt en kan spelen. Het verlegen en stille meisje bloeit in ons kinderdorp helemaal open.

Ondertussen kreeg ze, dankzij u, al twee operaties om haar voet te corrigeren en is de evolutie zichtbaar. Ze draagt nu een laars en krijgt intensieve therapie om zelfstandig te lopen. Dank u wel daarvoor! De weg is nog lang, want ze heeft nog heel wat behandelingen nodig. Uw waardevolle hulp geeft haar de hoop dat ze op een dag helemaal genezen zal zijn.

Voeding voor arme families

Door de COVID-19-crisis konden vele boerenfamilies het afgelopen jaar niets verkopen op de markten of hun oogst binnenhalen. Daardoor dreigde een voedselcrisis. Om dit te bestrijden, richtte het kinderdorp NPH Honduras, in samenwerking met ons San José familiecentrum een project op: het ‘Food Parcel’-programma.

Dat zijn workshops waarin we gezinnen trainen om hun eigen groentetuintje te verbouwen met een klein budget. Zo kunnen ze hun gezinnen voeden en de voedselschaarste verlichten.

Families krijgen zaden en leren hoe ze deze moeten zaaien en oogsten. Daarnaast leren ze ook hoe alle gezinsleden een rol kunnen spelen bij het bewerken en oogsten van het land.

Help ons met uw gift om ook dit project uit te bouwen!

Ik wil helpen

Leonarda: nooit meer slapen met een lege maag

Al jaren kreunen tal van Latijns-Amerikaanse landen onder de vele overstromingen, aardbevingen en de aanhoudende droogte door klimaatverandering. De gevolgen zijn rampzalig. Armoede neemt toe, families overleven het amper en duizenden kinderen lijden honger en worden verwaarloosd.

Het overkwam ook het Mexicaanse meisje, Leonarda. Ze was amper 8 jaar oud toen ze samen met haar broers en zus bij de NPH-familie kwam. Toen haar vader – die erg gewelddadig was – zijn gezin in de steek liet, was dat voor haar moeder een opluchting… En toch… Het betekende ook alleen nog maar meer armoede.

Er was onvoldoende geld om in eten te voorzien. Leonarda moest dan ook regelmatig met een lege maag gaan slapen. Tot Leonarda’s mama helemaal niet meer in de basisbehoeften van haar kinderen kon voorzien.

Daarom werd Leonarda, samen en haar broers en zus, in maart 2015 opgevangen in ons kinderdorp, in Miacatlán. Ondertussen is ze 14 jaar, zit ze in het eerste middelbaar bij NPH Mexico en voelt ze zich gelukkig. Toch is het een hele uitdaging om al die kinderen drie maaltijden per dag te geven. Voedsel is essentieel voor het voortbestaan van onze kinderdorpen. Dat kan enkel en alleen dankzij de gewaardeerde steun van onze donateurs, onze bekwame werknemers, maar ook de kinderen zelf.

Bij NPH schenken we namelijk erg veel aandacht aan het aspect ‘duurzaamheid en zelfvoorziening’. De groente en fruitteelt zijn daarom belangrijk om onze kinderen te kunnen voeden. De kinderen helpen mee op de boerderij en op het veld. Zo leren ze heel wat bij over voeding en respect voor de natuur. Leonarda vindt het erg leuk om op die manier haar steentje bij te dragen door alle kinderen van gezond eten te voorzien. Ze heeft zelf al kool, avocado’s en appels geplant. ‘Het voelt bijna als spelen,’ zegt ze. Ze is zich bovendien meer dan ooit bewust van waar het eten op haar bordje vandaan komt en waardeert het des te meer.

Als donateur helpt u mee een zaadje planten voor een betere toekomst voor onze kinderen. Zeker na het moeilijke het afgelopen jaar, is uw steun des te meer belangrijk. Van kind tot donateur, iedereen speelt een rol in de duurzaamheid van NPH én de planeet en ook in het voeden van hongerige mondjes. En daar zijn we dankbaar voor.

Geef een kind de nodige gezonde voeding

2020, een bijzonder jaar in Latijns Amerika

2020 was een bijzonder jaar… onze organisatie heeft een aantal obstakels kunnen overwinnen met behulp van onze donateur!

NPH Honduras

NPH Honduras kon tijdens de coronacrisis veel mensen in nood snelle hulp bieden. Zo bezorgden we voedselpakketten aan meer dan 100 families uit de arme gemeenschap van Tegucigalpa.

NPH Haïti

NPH Haïti werd genoodzaakt om ingrijpende maatregelen te nemen. Een aantal medewerkers kregen hun ontslag, uitgaven werden drastisch verlaagd en het collegegeld werd verhoogd. Gelukkig kende dit jaar ook zijn successen.

Hartverwarmend is bijvoorbeeld het verhaal van de kleine Bobbi uit Port-auPrince. Hij bleek erg ondervoed: hij was 22 maanden oud en woog amper 10 kg. Bobbi werd snel doorverwezen naar ons St Damien-ziekenhuis voor de juiste zorg. Hij is nu weer helemaal gezond, dankzij uw steun aan ons ziekenhuis.

NPH Guatemala

NPH Guatemala moest dan weer al zijn beroepsateliers sluiten. Heel weinig gezinnen hebben de apparaten en technologie om in huis online lessen te volgen. De leraren zochten daarom naar alternatieven om de studenten didactisch materiaal en persoonlijke begeleiding te bieden. Ondanks alle moeilijkheden slaagde maar liefst 98% van de leerlingen voor het schooljaar 2020!

NPH Mexico

Dankzij NPH Mexico kreeg de lokale bevolking voldoende voedsel tegen een lage prijs tijdens de lockdown. De kosten voor schoonmaakproducten en medicijnen stegen spijtig genoeg fors. In maart moesten ook hier de scholen sluiten. Maar in juli konden de kinderen – na heel wat aanpassingen en hulp van onze donateurs – toch deeltijds les volgen in onze eigen lokalen.

NPH Bolivia

Het landbouwprogramma van het kinderdorp NPH Bolivia ondervond heel wat moeilijkheden. Er was o.a. gebrek aan zaden voor de moestuinen. Ook het melkkoeienproject liep achterstand op, maar deze landbouwprojecten konden op het einde van het jaar alsnog verwezelijkt worden.

Het waterzuiveringssysteem dat voorzien was vorig jaar, gaat uiteindelijk in 2021 door. Alle kinderen en medewerkers zullen hiervan kunnen genieten!

De coronapandemie heeft overal in de wereld een groot impact gehad. In de landen waar we actief zijn leidt dit vaak tot nog meer armoede, honger en geweld. Gelukkig konden we dankzij onze trouwe donateurs toch vele levens positief veranderen in 2020. Zoals dat van Marlen en duizenden andere kinderen en hun families. Dat kunnen we alleen maar verder zetten als mensen zoals u achter ons blijven staan. Blijf vooral uw warm hart tonen. Daar willen wij, in naam van alle kinderen, alvast heel hard voor danken. 

Ik wil helpen

Onze donateurs gaven Marlen uit Mexico in 2020 een mooie toekomst

Marlen was net 11 jaar oud toen ze in 2020 aankwam bij Casa San Salvador, het grootste kinderdorp van NPH Mexico in Latijns-Amerika. Ze leefde met haar papa, Oscar, in Guerrero, de op één na armste staat in Mexico.

Marlen uit mexico zit op een bank

In Guerrero in Mexico heersen bendes over de straat, vieren drugs en criminaliteit hoogtij en worden er zeer veel moorden gepleegd. Meer dan 66% van de mensen leeft in armoede, met weinig of geen toegang tot onderwijs, gezondheidszorg, sociale zekerheid, goede voeding en basisvoorzieningen, zoals water en elektriciteit. Dat verklaart waarom ongeveer 40% van de kinderen en jongeren die bij NPH Mexico aankomen, van Guerrero afkomstig zijn.

Ook Oscar vluchtte met zijn dochter voor al dat geweld. Hij wou voor Marlen een beter en veiliger leven, zodat ze gezond kon opgroeien. En dat werd steeds moeilijker. Marlen’s moeder had persoonlijke problemen en verliet het gezin toen Marlen pas twee jaar oud was.

Huis van Marlen uit mexico
Het huisje waar Marlen met haar papa woonde

Oscar werkte in de landbouw, maar had geen vast inkomen meer en kwam in financiële moeilijkheden. Het was een hartverscheurende keuze om te scheiden van zijn dochter, maar als vader wou hij haar een betere toekomst geven. ‘Ik begrijp waarom mijn vader mij naar NPH bracht. Natuurlijk mis ik hem, maar ik lijd geen honger meer, kan naar school gaan en heb nieuwe vrienden’, zegt Marlen.

Hier bij NPH Mexico voelt ze zich prettiger en zekerder. Ze heeft nu een goede basis om zich verder te ontplooien en de kans om uit de armoede te geraken. Ze kan bovendien haar papa regelmatig zien, op de bezoekersdagen.

Zie hier wat Marlen zelf te zeggen heeft

Marlen werd opgevangen in onze NPH-familie net toen COVID-19 zich in Mexico en heel Latijns-Amerika verspreidde. Ook zij moest zich in het kinderdorp aanpassen aan nieuwe gezondheidsregels en een andere manier van leven. Ze is alle donateurs die de NPH-familie en de kinderen ondersteunen ontzettend dankbaar, want ‘zonder die hulp zou niets hetzelfde zijn’, lacht ze.

De coronapandemie heeft overal in de wereld een groot impact gehad. Maar in Latijns-Amerika leidde dat vaak tot nog meer armoede, honger en geweld. Gelukkig konden we dankzij onze trouwe donateurs toch vele levens positief veranderen.

Zoals dat van Marlen en duizenden andere kinderen en hun families. En dat is alleen maar mogelijk omdat mensen zoals u onze missie in Latijns-Amerika steunen. Blijf vooral uw warm hart tonen. Daar wil ik u, in naam van alle kinderen, alvast heel hard voor danken. 

Ik wil helpen

Kinderen worden gered door de goede zorg in ons St Damien kinderziekenhuis

In Haïti is ons St Damien kinderziekenhuis cruciaal voor verlaten kinderen met speciale behoeften. Het biedt naast behandelingen ook liefde, zorg en zelfs een thuis. Voor Sébastien betekent het ziekenhuis zijn enige overlevingskans.

Zorgen van jongen in ons kinderziekenhuis

Toen hij 4 jaar was, bracht zijn mama hem hier naartoe voor een routinecontrole. Al snel belandde hij in het rehydratiecentrum wegens ernstige diarree en braken. Na vijf dagen behandeling was hij nog altijd niet beter en werd hij in het ziekenhuis opgenomen. Er werden bijkomende ernstige complicaties, aangeboren letstels en vertraagde psychomotorische ontwikkelingen vastgesteld.

twee kinderen in de zorg van kinderziekenhuis

Op een dag zei de mama van Sébastien dat ze eten ging kopen, maar ze kwam nooit meer terug. Sinds 2015 verblijft Sébastien in de ‘Fish Room’, een speciale ruimte voor zieke en gehandicapte kinderen die in het ziekenhuis worden achtergelaten. Zonder de juiste zorg en hulp zouden Sébastien en vele anderen zijn overleden. Want het overkomt veel zieke kinderen en kinderen met een beperking. Ouders hebben vaak niet de middelen om voor hun kinderen te zorgen. Ook sociaal stigma speelt een rol in het land: die kinderen worden verworpen uit de maatschappij.

Onze Kleine Weeskinderen wilt die kinderen een waardig leven geven. Helpt u mee?

Ik wil helpen

Dr. Gautier getuigt over de aardbeving in Haïti

Nationaal NPH-directeur en dokter in het St Damien-kinderziekenhuis, Dr. Jacqueline Gautier herinnert zich levendig dat fatale moment op 12 januari 2010. In slechts 35 seconden voltrok zich een echte ramp:

‘Ik kwam net terug uit St Damien. Alles beefde. Vanuit Port-au Prince stegen grote stofwolken op en weerklonk non-stop geschreeuw. De stad was vreselijk getroffen, met overal dode mensen. Het leek een oorlogsgebied.

Mijn man werd vermist en bleek later te zijn gestorven, dicht bij het epicentrum. Vrijwel iedereen in Haïti is getraumatiseerd. Toch was er ook veel solidariteit.

We begroeven onze naasten en troostten elkaar. In het ziekenhuis verloren we drie medewerkers, en velen raakten gewond. Gelukkig doorstond het kinderziekenhuis de ramp vrij goed en veranderde het in een openluchtziekenhuis met een klein tentendorp in onze achtertuin.

10 maanden nadien brak de cholera uit, die 10.000 mensen het leven kostte. Voeg daar de grote orkanen in de jaren die volgden aan toe … Onze natie heeft diepe mentale en fysieke wonden. Toch strijden we verder. We willen via St Damien die tragedies veranderen in kansen. Ondanks alle rampspoed zullen we volharden met moed, geloof, hoop en de warme steun van onze
donateurs.’


12 Januari 2010: een zwarte dag voor Haïti

  • 1.500.000 mensen dakloos 
  • Aardbeving 7.0 op de schaal van richter
  • Meer dan 230.000 doden
  • Meer dan 300.000 gewonden
  • 25 KM van de hoofdstad Port-au-Prince 

Odril verloor zijn mama door de aardbeving, maar vond nieuwe hoop

Het leven van het 7-jarige Haïtiaanse jongetje Odril nam een dramatische wending op 12 januari 2010, de dag dat een aardbeving zijn land verwoestte.

Zijn moeder was een van de honderdduizenden Haïtianen die omkwamen bij de ramp. Daar heeft Odril het 11 jaar later nog steeds moeilijk mee. ‘Hoewel ik nog heel jong was toen ze stierf, mis ik mijn mama nog steeds.’ Na de dood van zijn moeder stuurt zijn vader hem naar zijn grootouders op het platteland. Die kunnen echter niet voor hem zorgen. Hij belandt een tijdje later bij familie in de hoofdstad Port-au-Prince. Daar is het leven er niet eenvoudiger op geworden. De stad is in chaos en de mensen lijden eronder.

Odril is verdrietig en voelt zich erg alleen. Hij verlaat het huis van zijn oom en leeft op straat. Hij is slechts 7 jaar oud en moet het in zijn eentje zien te redden. Terwijl Odril naar voedsel zoekt in een van de vele tentdorpen die verspreid over de stad liggen, merkt een medewerker van NPH Haïti hem op.

Zijn traumatische verhaal raakt de man en eindelijk lacht het geluk Odril weer een beetje toe. In juli 2010 wordt Odril opgenomen in het Father Wasson’s Angels of Light (FWAL)-programma van Onze Kleine Weeskinderen. Het programma biedt kinderen die getroffen zijn door de aardbeving onderdak en onderwijs. Odril verblijft er vijf jaar, samen met een 30-tal andere kinderen. Van ons personeel krijgt hij er alle liefde en steun, medische zorg en onderwijs.

In 2015 verhuist Odril van FWAL naar ons kinderdorp Ste Hélène. Daar woont hij nu, als 17-jarige, nog steeds. Hij verblijft in een huis met 25 andere jongens.

Hij studeert graag en hoopt natuurgeneeskundige te worden. Het eerste dat hij elke ochtend doet, is bidden, dankbaar voor de nieuwe kansen die Nuestros Pequeños Hermanos (NPH) hem gaf. ‘Ik woon graag in Ste Hélène en zal dit nooit vergeten. Toen ik op straat leefde, had ik geen enkele hoop. Nu lacht de toekomst mij toe.’, zegt Odril.

Kinderen zoals Odril verdienen een thuis en een hoopvol toekomstperspectief. Geen enkel kind hoeft te sterven op straat!

Ik wil helpen