Op elfjarige leeftijd kwam Marjorie samen met haar kleine zusje aan bij NPH El Salvador. Ze herinnert zich dat moment nog steeds als een grote ommekeer: angst, verdriet en verwarring namen haar volledig in beslag.

En toch, midden in die innerlijke storm, begon er iets nieuws te groeien: hoop.

Leren geloven in jezelf

Toen Marjorie samen met haar zus de deuren van NPH El Salvador binnenstapte, was ze een kind dat zwaar belast was door verdriet en verwarring. Het trauma uit haar verleden had haar teruggetrokken gemaakt; in de klas durfde ze nauwelijks te spreken.

De eerste periode was niet gemakkelijk. Alles was nieuw: school, het samenleven met anderen, regels en verantwoordelijkheden. Marjorie was erg stil. Over haar gevoelens praten voelde voor haar riskant. In de klas durfde ze bijna nooit haar hand op te steken.

Het keerpunt in haar leven kwam met een eenvoudige zin van een tía (opvoedster bij NPH) die haar hand vastnam:

“Je bent hier niet langer alleen.”

Die woorden gaven Marjorie de rust die ze nodig had om aan haar herstel te beginnen. Omringd door mensen die in haar geloofden, leerde ze discipline, verantwoordelijkheid nemen en vooral vertrouwen in zichzelf.

Studeren combineren met dagelijkse taken vroeg veel energie. Er waren dagen van vermoeidheid, momenten van twijfel, ogenblikken waarop ze zich afvroeg of ze het wel zou kunnen.

Maar bij NPH stond ze er niet langer alleen voor..

Kwetsbaarheid omzetten in kracht

Haar ambitie dreef haar om uit haar comfortzone te stappen en haar kwetsbaarheid om te zetten in kracht. Ze leerde om hulp te vragen, samen te werken en zich uit te spreken. Elke kleine overwinning versterkte haar zelfvertrouwen.

Vandaag is Marjorie afgestudeerd als zorgkundige. Een keuze die niet toevallig is: zij weet wat het betekent om steun, aandacht en zorg nodig te hebben. Daarom wilde ze zelf iemand worden die anderen helpt.

Zelf verwoordt ze het zo:

“Vandaag besef ik hoe belangrijk het is dat iemand in je gelooft, je steunt en je helpt je eigen weg te vinden.”

De “tía” van morgen

Marjorie koos ervoor terug te keren naar de plaats waar haar nieuwe leven begon. Vandaag werkt ze als tía (opvoedster) in het meisjeshuis van NPH. Nu is zij degene die de hand vasthoudt van meisjes die net zijn aangekomen, en elke dag geeft ze hen dezelfde boodschap door die ooit haar leven veranderde:

“Je verleden bepaalt je toekomst niet.”

Een spoor van hoop

Haar ultieme droom is om ooit in een ziekenhuis te werken. Ze wil haar vaardigheden en empathie gebruiken voor patiënten. Ze wil hen zorg, troost en vertrouwen geven en een blijvende indruk van hoop en menselijkheid achterlaten.

Familie is meer dan een naam — het is veiligheid, liefde en verbondenheid

Wat betekent familie als je bent opgegroeid in onzekerheid, zonder ouders die je konden beschermen? In Latijns-Amerika raken duizenden kinderen van hun familie gescheiden door armoede, geweld of verwaarlozing. Maar bij NPH geloven we dat iedereen recht heeft op een familie – en dat het méér is dan alleen bloedbanden.

In dit artikel lees je het waargebeurde verhaal van de Chavez-broers en -zussen, en ontdek je hoe het leven van deze kinderen volledig veranderde toen ze een veilige, warme plek kregen waar ze opnieuw konden leren wat het betekent om familie te zijn.

Het verhaal van de familie Chavez

De familie Chavez bestond uit vijf kinderen — Emi (6), Emma (9), Eriberto (13), Ely (15) en Eileen (18) — die samenwoonden met hun moeder in een wijk in San Salvador, geteisterd door bendegeweld. Hun moeder deed haar best, maar als alleenstaande ouder met vijf kinderen en geen vaste inkomsten, was het onhoudbaar. De kinderen bleven soms dagenlang alleen, zonder eten of toezicht.

Uiteindelijk werd aan de alarmbel getrokken. De kinderen werden via de lokale jeugdzorg overgebracht naar NPH El Salvador — een keerpunt in hun leven.

Samen blijven is familie

In veel instellingen worden broers en zussen van elkaar gescheiden. Maar bij NPH geloven we in het quasi-familiemodel: kinderen leven samen als een gezin, met liefdevolle begeleiding van tía’s en tío’s (verzorgers), en worden nooit van hun broers of zussen gescheiden.

“Ik was bang dat ik mijn broer en zussen nooit meer zou zien. Toen ik hen eindelijk weer zag, voelde het alsof ik weer kon ademen,” vertelt Eileen.

De Chavez-kinderen kregen psychologische hulp om hun trauma’s te verwerken. Ze leerden hun emoties benoemen, grenzen stellen, en elkaar opnieuw vertrouwen. Vandaag leven ze opnieuw als familie — met open blikken, brede glimlachen en hoop voor de toekomst.

Waarom familie centraal staat in ons werk

Bij NPH is familie geen toeval. Het is een doel. Wij bouwen aan gezinnen, ook als ze niet uit biologische ouders bestaan. Onze kinderen noemen hun verzorgers tía en tío — en bedoelen dat ook écht zo. Ze worden geholpen met school, krijgen liefdevolle zorg, en vooral: ze worden gezien.

De kinderen Chavez bewijzen dat een gebroken begin niet het einde hoeft te zijn — als er maar familie is om je op te vangen.

Hoe jij mee een verschil kan maken

Vandaag wonen er meer dan 80 kinderen in het kinderdorp van NPH El Salvador. Om hen een warme thuis te blijven bieden, willen we de slaapzalen omvormen tot échte slaapkamers volgens het quasi-familiemodel. Ook het dak is dringend aan vervanging toe. Dit project kost €49.931.

Elke gift vanaf €40 is fiscaal aftrekbaar.

Naarmate het kerstseizoen nadert, deelt Miguel Venegas, algemeen directeur van Nuestros Pequeños Hermanos (NPH), warme kerstherinneringen aan zijn eigen kindertijd bij NPH Mexico. Voor hem was Kerstmis niet slechts een feestdag, maar een periode van verbondenheid, gevuld met tradities die NPH als een thuis deden voelen.

De magie van de posadas

Een van Miguel’s meest levendige herinneringen is die van de ‘Posadas’. Deze processie herinnert aan de zoektocht van Maria en Jozef naar onderdak. Met kaarsen in de hand zongen en lachten de kinderen terwijl ze door het kinderdorp trokken. De tocht bracht iedereen samen in een viering van geloof en gemeenschap.

Ook de piñata speelde een centrale rol tijdens de kerst vieringen. Hun ronde vorm met zeven punten symboliseerden de zeven hoofdzonden. Het geblinddoekt breken van de piñata stond voor het blinde geloof, en de stok symboliseerde de deugd die een einde maakt aan de zonden. De schatten binnenin, waaronder snoep, fruit en soms speelgoed, deelden we met elkaar.

Een andere bijzondere herinnering is de kerstavondviering op de boerderij in Miacatlán. Omringd door geiten en varkens creëerde deze unieke omgeving een ongeëvenaarde kerstervaring, vol warmte en eenvoud.

Kerstwens voor 2025

Miguel sluit af met een wens: “Moge de warmte van het feestseizoen ons meenemen naar een nieuw hoofdstuk vol hoop en nieuwe mogelijkheden. En moge wij ervoor zorgen dat de kinderen bij NPH een liefdevolle kerstperiode beleven.”